“Even” wandelen met Henkie en Teddy

Of ik even met de invalide hondjes Teddy en Henkie wil gaan wandelen? Natuurlijk wil ik dat. Even de hondjes in de rolstoel zetten en dan gaan we. Ja, was dat maar waar, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik roep Henkie en Teddy. Henkie komt snel aangehuppeld, die wil graag mee. Teddy is onvindbaar. Na een paar rondjes door de tuin te zijn gelopen zie ik hem liggen. Lekker op zijn gemak in de schaduw in het zand onder een kar. Als hij door heeft dat ik hem zoek komt hij onder de kar vandaan en zet ik hem ook in de rolstoel. We kunnen op pad. Eerst moeten we nog door het hek naar het terrein van de leucosepoesjes, varkentjes en wat hondjes. Henkie en Teddy zet ik voor me en doe het hek minimaal open. Toch zien Gastor en Sashko kans om onder over of door de rolstoelen langs ons weg te schieten. Leven de lol !! Ze gaan er als een speer vandoor. Daar sta ik dan. Oké, laat de rolstoelers maar even lopen. Eerst Gastor en Sashko terug in hun tuin zien te krijgen. Gastor is razendsnel op twee poten, hij is niet bij te houden. Ik moet hem dus de pas af zien te snijden om hem te kunnen pakken. Hij rent over het terrein met Henkie in de rolstoel achter hem aan. Ik moet even een plan bedenken hoe ik dit ga aanpakken. Dan opeens komen er allemaal “lachende” koppies de bocht om. De andere invaliden hebben de onderkant van het hek verder open gemaakt en zijn door een kier allemaal ontsnapt. De moed zakt me in mijn schoenen. Oh nee …….. Zie ze nu allemaal maar eens terug te krijgen. “Eten” roepen doet een hoop, een klein leugentje om bestwil dan maar. De meeste hondjes gaan gewillig terug achter het hek. Mowgli heeft nog een klein duwtje nodig. Nu alleen Gastor nog. Die kan ik gelukkig ook pakken als hij uit het onkruid tevoorschijn komt. Zo, ze zijn allemaal weer waar ze zijn horen. Het hek doe ik nog eens extra goed dicht. Dan hoor ik een hondje vanuit het onkruid roepen. Het is Henkie, die is achter Gastor aan gerend en met zijn rolstoel vast komen te zitten. Snel het stoeltje weer vrij maken en Henkie kan weer gaan rollen. Bij de uitgang maakt Henkie nog even kennis met nieuwkomer Rita. 

Eindelijk kunnen we gaan wandelen. Niet erg handig als Henkie de lekkerste geurtjes aan de linker kant van het fietspad wil bestuderen en Teddy rechts iets interessants ruikt. Dat is ogen in je achterhoofd hebben om alles goed in de gaten houden. Gelukkig ligt er verderop een mooi grasveld langs het water. De hondjes kunnen lekker in het gras lopen en ik hoef niet achterom te kijken. Even een heerlijk relaxmomentje met twee van de invalide hondjes. Wat genieten zij ervan, en ik ook. 

Anneke

Volgende

Nieuwe bewoner Henkie

Vorige

Foto's bezoekdag 12 augustus 2017

Reageren is niet mogelijk