Hoe gaat het met Dost ?

We hebben veel bijtertjes in de opvang. De meeste honden bijten niet zomaar, uit het niets. Dost wel. Dost bijt je, gewoon, omdat je er bent. Pas drie jaar oud was hij, toen hij bij Dierenthuis kwam. Afkomstig uit de hondenhel die Roemenië heet. Zo zwaar mishandeld dat hij onherstelbaar hersentrauma heeft opgelopen. Vertrouwen in de mens heeft Dost niet meer. In zijn buurt moet je altijd op je hoede zijn. Wanneer je de kamer waar hij woont binnenkomt, zijn je benen de eerste paar minuten een graag gezien doelwit. Daarna kun je je veilig bewegen, en dan loopt Dost vaak zelfs vlak naast je tijdens de wandeling over het terrein, zonder dat het in hem opkomt je te bijten. Wanneer je een vaste verzorger bent tenminste. Een onbekende kan hem maar beter niet de rug toekeren, dat zou hem of haar zomaar een stukje kuit kunnen kosten …

Dost is inmiddels zeven jaar oud. Menig vrijwilliger heeft aan den lijve ondervonden dat er met zijn gebit niets mis is ;-). En toch is Dossie één van onze lievelingen. Na jaren bij Dierenthuis nog steeds zo wantrouwig. Wat moet deze hond een onbeschrijflijk ellendig en traumatisch leven hebben gehad.  Maar ook Dost maakt, in zijn eigen tempo, stapjes vooruit! Een gezellige knuffelbeer zal hij nooit worden. Dat hoeft ook niet, zolang hij maar blij en gelukkig is. En dat is ie! Hij heeft z’n hondenvriendjes (Nico en Buddy zijn z’n favoriete maatjes), en hij gaat dagelijks mee aan de wandel met z’n verzorgers en de rest van de roedel.  En ook Dost ligt op z’n gemak in zijn bak! Zelfs wanneer er iemand in de buurt is die dat up close en personal fotografeert. Dat kan gewoon! Stoere knappe Dost.

Volgende

Het resultaat van de cadeaubonnen-actie

Vorige

America first, Dierenthuis second!

Reageren is niet mogelijk