In een ver en vreemd land, was er eens …

Een heel mooi zwerfhondje. Op zekere dag werd hij aangereden. Hulpeloos lag hij langs de kant van de weg, in de ijzige kou. Hij kon zich niet meer bewegen. Niemand trok zich zijn lot aan. Een goede fee trof hem meer dood dan levend aan in de sneeuw. Zij heeft het hoopje ellende meegenomen en zijn leven gered. Ze heeft het hondje een naam gegeven: Bebo. Bebo kan als gevolg van het ongeluk niet meer lopen, en hij is incontinent geworden. Zijn rug is gebroken. Bebo wordt liefdevol opgevangen door het meisje, terwijl zij ondertussen zoekt naar een forever home voor hem. Het meisje gaat op reis, en kan dan niet meer voor Bebo zorgen. Maar Bebo is zo’n hartendief, het moet niet moeilijk zijn iemand te vinden die net als zij verliefd op hem wordt! Het meisje zoekt een half jaar lang. Niemand, maar dan ook niemand is geïnteresseerd in Bebo. Dat maakt het meisje erg verdrietig. Ze heeft echter gehoord dat er een Wonderland bestaat, een land waar meer hondjes zoals Bebo wonen. En ze vraagt Wonderland of er toevallig nog een plekje is voor haar Bebo. En toen? Toen mocht Bebo naar Wonderland verhuizen! Daar leeft hij (hopelijk) lang en gelukkig!’
Het meisje is geen verzinsel. Dayana heet ze. Een levensechte goede fee! Dank je wel Dayana, je bent niet alleen een fee maar ook een engel! Bebootje is een ontzettend lief en bescheiden hondje. Hij is nog wat timide, maar dit sprookje wordt mettertijd ongetwijfeld net zo’n spookje als de rest van de rolstoelbrigade!

Volgende

Welkom Cuca

Vorige

Otto, Lilly en Beertje (video)

Reageren is niet mogelijk