Nieuwsbrief april 2016

D I E R E N T A A L

=======================================================================

SHUKRIYA 

Duizendmaal dank! Ofwel ‘shukriya’ zoals Alice in Hindi zou blaffen! Jullie hebben massaal gehoor gegeven aan onze oproep om geld te doneren voor hondje Alice uit India en, ongelooflijk maar waar, binnen een paar dagen was het benodigde bedrag binnen! In deze vaak kille wereld met zoveel leed en ellende is het hartverwarmend te ervaren dat er ook volop compassie en (dieren)liefde is. Jullie zijn geweldig!

Alle vereiste onderzoeken en testen kunnen nu van start gaan. We verwachten Alice over circa vier maanden te mogen verwelkomen. De importeisen voor landen buiten de EU met een hoog risico op rabiës zijn streng, daarom moeten wij, en Alice, nog even geduld hebben.

Alice zal in de tussentijd worden ondergebracht in een pension in India waar zij de speciale zorg krijgt die ze nodig heeft. Een naamloos en gehandicapt zwerfhondje uit India is inmiddels beroemd en geliefd in Nederland. Kleine Alice weet het niet. Maar ze zal spoedig mogen ervaren dat het leven ook makkelijk en leuk kan zijn. Rollebollen in het hooi met nieuwe vriendjes en vriendinnetjes, over tenen en staarten rijden met haar stoeltje, zwemmen in een therapeutisch zwembad, dutten in het zonnetje. Gewoon, omdat ze het verdient.

Duizendmaal shukriya, namens ons, namens Alice

=======================================================================

ALLE DIEREN HEBBEN DE WENS EN HET RECHT GELUKKIG TE ZIJN  

IMG_1168Uit naam van de verlamde, gehandicapte dieren schrijf ik een verhaal in de hoop dat veel mensen het willen lezen, delen en misschien gaan begrijpen dat niet volmaakt zijn niet zielig hoeft te zijn.

Naïef als ik was, ging ik werken in een asiel. Het gaf mij totaal geen voldoening, integendeel. Onschuldige en gebroken dieren die na lang zitten in een saai hok niet levend het asiel uitkwamen … Dat heeft mij enorm geraakt. Het gebeurde te vaak dat gezonde dieren al voor de poort ter dood veroordeeld waren en direct een enkele reis dierenarts kregen. Steven en ik zijn verder gaan kijken, in binnen en buitenland. We werden er niet vrolijk van. Na mijn werkervaring in het asiel waar gelukkig ook heel veel dieren een tweede kans kregen hebben Steven en ik in 2001 Stichting Dierenthuis opgericht, speciaal voor kansloze asieldieren.

.
Dierenthuis is een blijvend thuis voor dieren die niet in een thuissituatie passen. Onze doelstelling is het opvangen van niet herplaatsbare asieldieren van heinde en verre. Elk asiel/elke organisatie kan een aanvraag doen, van waar ook ter wereld. Grenzen zijn voor ons geen belemmering voor een dier in nood. Geld mag zeker geen rol spelen als het om levende wezens gaat. IMG_1348Door middel van speciale acties kunnen dieren gered worden en het staat iedereen vrij om te geven; of niet. Er is veel liefde onder de mensen voor gehandicapte dieren, maar er is ook veel weerstand. Weerstand vanwege de kosten die gemaakt moeten worden en weerstand
omdat men het leven van een invalide diertje niet dierwaardig vindt. Een spuitje om de gehandicapte hond uit z’n lijden te verlossen; het geld kan beter aan andere dieren besteed worden.


Hoe gaat alles nu in zijn werk en waarom vangt Dierenthuis gehandicapte dieren op?

Dierenthuis gaat niet zelf op zoek naar dieren, dagelijks worden wij om hulp gevraagd. Via de mail komt een noodkreet binnen met foto’s, video’s en een verhaal. Na een vaak lange zoektocht via internet komt men uiteindelijk bij Dierenthuis aankloppen, de laatste optie. Landen met overvolle asiels waar te weinig personeel is, met veelal slechte hygienische omstandigheden en een hoog sterftecijfer. Verlamde dieren
kunnen zich nauwelijks staande houden tussen andere gezonde dieren en de zorg die het dier nodig heeft kan men niet of nauwelijks geven.
Als het dier nog in goede conditie is worden enkele onderzoeken voor opname in het land zelf gedaan. Via Facebook worden sponsoren gezocht om de medische handelingen en de reis te bekostigen. Gaat het om een armlastig asiel dan helpen wij mee door operaties in Nederland te laten doen in plaats van in het land zelf. Of we vragen om hulp via Facebook, zoals voor het hondje Alice.

We hebben vaak met enorme cultuurverschillen te maken, veel landen doen niet aan euthanasie. De dieren worden niet uit hun lijden verlost zoals in Nederland gew
oon is. Dat lijden kan maanden duren voordat het dier uiteindelijk sterft. Sommige video’s en foto’s van gehandicapte dieren die wij ontvangen zijn om te huilen en zeer schrijnend. Het gaat regelmatig om landen met hoge temperaturen of extreme winters. Landen waar men vaak onder moeilijke omstandigheden veel dieren helpt en daar hebben we enorm veel respect voor.
Wij voelen na een aanvraag voor een stumperd in nood dat wij geen keuze hebben, maar dat is natuurlijk niet zo. We hebben wel degelijk een keuze. Gaan we helpen met opname of laten we het dier voor de rest van zijn tijd in het asiel, wetende dat het dier een gruwelijke, langzame dood tegemoet gaat? Over het beleid in andere landen een dier niet te verlossen uit zijn ellende heeft Dierenthuis niets zeggen.
IMG_7922Dierenthuis heeft de mogelijkheden en de middelen om gehandicapte dieren op te vangen, om ze een dierwaardig leven te geven en als de tijd daar is ze los te laten om lijden te voorkomen. Die mogelijkheden moeten we benutten, in het belang van het dier. Dieren die door de diepste dalen zijn gegaan en die overwonnen hebben verdienen een kans. Het zijn veelal zwervers, door toedoen van de mens voor het leven beschadigd. Aangereden, mishandeld, neergeschoten. De dieren hebben met hun verwondingen soms maanden op straat weten te overleven. Een enorme prestatie, vinden wij. Jonge dieren, met veel wilskracht, een ijzersterk karakter, zeker geen doetjes. Natuurlijk hebben ze extra zorg nodig, ze zijn op een enkeling na incontinent, hun pootjes dienen soms verbonden worden, en ze moeten regelmatig op medische controle. Maar extra zorg betekent extra aandacht en daar genieten ze van.

IMG_1361Alleen het redden van deze dieren vinden wij niet genoeg, we willen ze ook kwaliteit van leven geven. Met de mogelijkheden die er zijn, zoals een rolstoel en een therapeutisch zwembad, en wat creativiteit, hebben ze samen de tijd van hun leven. We zien ze opbloeien, het worden blije dieren vol met streken.
Het doel van Dierenthuis is om dieren nog een fijne tijd te geven zolang het dier in goede conditie is. Uitzichtloos doorgaan met behandelen past niet in onze visie.

Een verlamde/gehandicapte hond met of zonder stoel kan achter een haasje aanjagen, kuilen graven, een partijtje knokken met een soortgenoot, spelen en ravotten, indringers verjagen en zwemmen. Alleen iets anders dan een valide hond. Maar dat geldt ook voor een hond met hartfalen, oude honden, driepotige en eenogige honden, en honden met andere medische kwalen. Ze blijven hond en met goede zorg en aandacht is hun leven 100% dierwaardig.

Alice

Reageren is niet mogelijk