Nieuwsbrief augustus 2017

D I E R E N T A A L

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=================================================================================

VERHUIZING

Verhuizing? Verhuizing?? Is Dierenthuis verhuisd?!
Nee hoor, Dierenthuis is en blijft in Almere. Veel van onze dieren zijn echter een maand geleden wel verhuisd. Maar alleen intern!
Het is bijna vijf jaar geleden dat we van Aarle Rixtel naar Almere togen. We hebben hier een prachtig pand en een enorm buitenterrein, met een fantastische vijver voor de honden.

De afgelopen jaren hebben we kleine en grote aanpassingen aan de verblijven van de dieren gedaan, om hun leefomgeving te verbeteren.

Vorig jaar hebben de invalide hondjes bijvoorbeeld na een verbouwing een eigen ruimte gekregen, helemaal ingericht op hun handicap. We blijven streven naar verbeteringen. En dus hebben we de honden uit de woonkamer verhuisd naar kamers die aan de vijver grenzen. Nu woont het grootste gedeelte van onze honden aan het terrein rondom de vijver. Zo wordt er optimaal gebruik gemaakt van het veld. Bovendien hebben de honden nu meer rust. De woonkamer grenst aan de straat. Telkens wanneer een voorbijganger langskwam, sloegen de honden aan. Nu zijn er minder prikkels.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De katten die woonden in de kamers waar we de honden nu gehuisvest hebben, zijn naar de woonkamer gegaan. Daar hebben ze snel hun draai gevonden, en leven ze in pais en vree samen met een paar kleine honden. Een flinke onderneming, die verhuizing. Ongeveer vijfhonderd katten vangen, waarvan een aanzienlijk aantal schuw is. Ga d’r maar aan staan, Mission Impossible! Maar de kattenvangers van Dierenthuis (Angelique, Annet, Alice en Charissa) hebben het klusje geklaard!

En nu?

Nu zien we blije poezensnuitjes en gelukkige hondensnoetjes!

Mission Impossible? Nee, Mission Accomplished!

=================================================================================

HOE IS HET MET PATATJE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Patatje is een van de oudste hondjes die bij Dierenthuis woont. Over een kleine twee maanden hoopt hij de respectabele leeftijd van vijftien jaar te bereiken! Als pup is Patat in een dierenwinkel gekocht. Hij belandde al gauw in het asiel. Tig keer herplaatst, en even zo vaak retour gekomen. Want Patatje gebruikte z’n tandjes, te pas en vooral te onpas. Inmiddels woont deze kruising Tibetaanse terriër bijna vijf jaar bij ons. Het is een grote kleine schat, aanhankelijk en gezellig. Bijten? Dat heeft Patat hier nooit gedaan. Patatje is graag buiten. Zijn oude dag brengt hij het liefst dagdromend door op een luie tuinstoel. Gelijk heb je lieve Patat, geniet maar lekker van je pensioen!

=================================================================================

AFVALPROBLEEM

 

 

 

 

 

 

 

Cadeautjes. Daar worden we zo blij van en dat krijgen we gelukkig heerlijk vaak. Veel cadeautjes van ons verlanglijstje dat op de website en op Facebook staat, maar ook krijgen we cadeautjes die niet op het verlanglijstje staan. En…… jammer genoeg zijn die laatste cadeautjes voor ons nog wel eens voor slechts zéér korte tijd bruikbaar. Dit zijn dan spullen die slecht te reinigen zijn of makkelijk te slopen, waardoor onze bewonertjes ervoor zorgen dat we ze alweer snel moeten afdanken. Dat laatste was tot voor kort wel zonde, maar geen echt probleem. Na gebruik ging het naar het afvalbrengpunt en dat was gratis. Sinds kort echter mogen wij het niet meer naar het afvalbrengpunt brengen. We staan nu aangemerkt als “Bedrijf” en moeten daarom alle afval middels containers zelf laten afvoeren door een commercieel bedrijf. Het legen van deze containers kost ons al snel honderden Euro’s per maand. Dat is natuurlijk even slikken. We willen niet ondankbaar zijn, maar spullen die slecht te reinigen zijn of makkelijk te slopen willen we voortaan echt liever niet meer krijgen. We hebben er maar zo kort plezier van en vervolgens hebben we kosten aan het afvoeren. Daarom beste schenkers vragen wij u om ons van tevoren even te vragen of we iets kunnen gebruiken als dat niet op ons verlanglijstje staat. Heel hartelijk bedankt voor alles wat u ons door de jaren heen heeft geschonken en heel hartelijk bedankt als u rekening wilt houden met de gewijzigde situatie.

=================================================================================

HOE IS HET MET SIEP

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag! Mag ik me even voorstellen? Ik ben Siep. Ik woon al heel lang bij Dierenthuis. Eind 2010 ben ik hier als een kleine Siep terecht gekomen. Het was namelijk heel moeilijk om voor mij een gewoon thuis te vinden, omdat ik een aangeboren neurologische aandoening heb. Daardoor ga ik wiebelend, waggelend en vallend door het leven. Ik heb er geen last van hoor, ik ben zo geboren en weet dus niet beter. Maar voor mensen die mij niet kennen is het een vreemd gezicht. Zeggen ze. Ook is het voor mij moeilijk om netjes op de kattenbak te gaan – ik haal de bak niet altijd omdat ik niet snel kan lopen. Maar dat vinden ze hier niet erg, ze ruimen alles altijd vrolijk weer op.

Ik ben inmiddels al zeven jaar oud. Een lekker mollig duikelaartje noemen ze mij! Toen ik bij Dierenthuis kwam,  woonden we nog in Aarle Rixtel. Ik ben in 2012 mee verhuisd naar Almere. Alle dieren en alle spullen, hup, in de auto! Dat was me een avontuur! Onlangs is er weer verhuisd. Alleen intern hoor. Ik woon nu in een andere kamer. Superdeluxe! De kamer is groter dan groot en de tuin nog groter! Oh, en … mochten er mensen zijn die denken dat ik zielig ben, omdat ik niet normaal kan lopen, nou, die hebben het helemaal mis! Ik ben niet zielig! Ik eet en ik drink zelfstandig, en ik kan spelen als de beste!

=================================================================================

ONZE TEDDY, EEN BR’er

Onze Teddy gaat nog ster-allures krijgen.
Hij heeft zo mooi geposeerd voor de campagnefoto van de voorstelling ‘Ja… hoe zeg je dat?’ van Theatergezelschap BonteHond. Gemaakt op de speel locatie, bij Tante Truus in Almere.
Zie hem stoer staan, een echte Bekende Roller in spe!
Meer informatie over de voorstellingen:
http://www.bontehond.net/voorstellingen/ja-hoe-zeg-je-dat
Credits: BonteHond – Foto: Kamerich&Budwilowitz/EYES2

 

 

 

 

=================================================================================

NIEUWE BEWONDER: SUNNY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In april dit jaar kregen we een mailtje uit Duitsland van Marina. Met een groepje dames uit Groot Brittannië was zij bezig om ongeveer twintig zwerfkatten aan een goed tehuis te helpen. De katten woonden in een afgedankte fabriek in Boekarest, maar deze zou in mei tegen de vlakte gaan. De katten waren tam en werden in de fabr

iek verzorgd door een oude dame. Wanneer de fabriek gesloopt zou worden, zouden de katten dakloos zijn, want mevrouw zag geen kans ze onderdak te bezorgen. Het groepje dames trok zich het lot van deze katten aan en heeft alles op alles gezet om de katten een goed onderkomen te bezorgen. Meerdere katten zijn naar Groot Brittannië verhuisd en hebben daar een fijne plek gekregen. Ook voor Sunny, een mooi rood tweejarig katertje met slechts drie pootjes, was een gezin gevonden. Op het laatste moment echter doemden er donkere wolken op – Sunny bleek FIV-positief te zijn. Aangezien men al drie katten had, durfde het gezin het onder deze omstandigheden niet aan om Sunny op te nemen.

Wat nu?
Gelukkig hoorde het groepje dames van het bestaan van Dierenthuis. Er werd
contact opgenomen en natuurlijk was Sunny welkom. De dames hebben geld
ingezameld om Sunny aan alle vereiste medische voorwaarden te laten voldoen en hem te laten reizen naar Nederland. Op 11 juni was het zover, Sunny arriveerde bij Dierenthuis. Nu is hij veilig en wordt er de rest van zijn leven voor hem gezorgd! Sunny is lief en knap. En hij doet hij zijn naam eer aan – Sunny is het zonnetje in huis! Marina, Ruby, Sylwia en de andere dames: heel hartelijk bedankt voor jullie goede zorgen! Sunny heeft nog geen adoptanten. Mag hij uw adoptiekat worden?

=================================================================================

ADRES OF E-MAIL ADRES GEWIJZIGD ? Geef het aan ons door

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Enkele keren per jaar sturen wij onze adoptanten per e-mail bericht over hun adoptiedier. Het komt regelmatig voor dat we mails retour krijgen. Vaak betreft het een inmiddels opgeheven e-mailadres. Mocht je het idee hebben dat het wel erg lang duurt voor je weer iets van je adoptiedier hoort, vraag je dan eens af of je misschien een nieuw mailadres hebt dat bij ons niet bekend is. Is dat het geval, laat het ons dan weten s.v.p., dan kunnen wij je de verstuurde info alsnog toesturen en er tevens voor zorgen dat je de updates weer gaat ontvangen. Ook de nieuwsbrief ga je dan weer ontvangen, d.w.z. als je daarvoor ingeschreven staat uiteraard. Geen ander mailadres? Kijk dan eens in je spam box. Daar willen onze mailtjes helaas ook nog wel eens terecht komen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor huisadressen. We willen graag iedereen persoonlijk een bedankmailtje sturen als we een pakje krijgen, maar afzendgegevens zijn regelmatig niet compleet. We weten dan niet goed van wie het pakketje afkomstig is. Ook als iemand verhuisd is en dat niet aan ons heeft doorgegeven, kunnen wij het e-mailadres niet achterhalen in onze administratie. We kunnen dan geen bedankje sturen en dat betreuren we. Daarom verzoeken wij je om het ook aan ons door te geven als je verhuist. Wel zo leuk toch om een reactie te krijgen als je de moeite hebt genomen ons een cadeautje te sturen? Mensen wiens e-mailadres we niet hebben kunnen traceren, willen we langs deze weg alsnog héél hartelijk bedanken voor hun pakketjes!

=================================================================================

NIEUWE BEWONER WILLY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Willy is een klein jaar geleden op straat in Mostar (Bosnië en Herzegovina) aangetroffen. Het hondje was destijds niets meer dan een hoopje ellende. Z’n vacht zag er niet uit, en z’n kaak is misvormd, waarschijnlijk als gevolg van een mishandeling. Hij heeft bijna geen tandjes meer. En hij bleek ook nog eens besmet te zijn met leishmania (Leishmania is een ziekte die door zandvliegjes wordt overgebracht en alleen maar rondom de Middellandse Zee en zuidelijker voorkomt. Een infectie met de leishmania parasiet kan niet genezen worden, maar met medicatie is de infectie wel goed onder controle te houden).

Lieve kleine Willy … Oud, ziek en angstig. Animals We Care, een NGO (non-gouvernementele organisatie) in Mostar, heeft zich over Willy ontfermd. Z’n haartjes zijn aangegroeid en hij heeft medicatie gekregen voor de leishmania. Maar een goede opvang was er niet, dus Willy heeft maandenlang in een garage gewoond. Een fijn thuis vinden voor een oud en ziek hondje is praktisch onmogelijk in Bosnie. Tanja van Animals We Care stuurde ons een noodkreet. Kort geleden is Willy thuis gekomen. De kleine man is een jaar of tien.

Bij Dierenthuis kan hij in alle vrijheid en veiligheid van z’n pensioen genieten. Geen ongezellige, eenzame garage meer voor Willy, maar een warm mandje, soortgenootjes om mee te spelen en veel knuffels van onze vrijwilligers! En natuurlijk goede medische zorg. Knappe Willy heeft nog geen adoptieouders op afstand. Mag dit weesje voor u extra speciaal zijn?=================================================================================

MET HART EN ZIEL

In 2008 lazen we over Dierenthuis in een weblog van een donateur. Haar enthousiasme en onze liefde voor dieren maakte dat we eens gingen rondkijken op de website. Wij woonden toen net samen op een piepklein flatje met 1 oude kat Boris. Met beiden een fulltime onregelmatige baan zat een hond er niet in. We besloten daarom een hondje te adopteren bij Dierenthuis. Ons oog viel op “Franka.” Omdat we nou eenmaal bezig waren kwam kat ”Piraat” er ook bij. In 2009 zochten we onze twee adoptiediertjes op in Aarle Rixtel, ruim 2 uur rijden, maar vanaf die dag waren we helemaal verkocht, Voor ons was Aarle Rixtel net iets te ver weg om vaak te gaan, maar adopteren bleven we doen en er zijn heel wat adoptiediertjes de revue gepasseerd in de loop der jaren. Ze houden allemaal een plekje in ons hart.
Toen Dierenthuis naar Almere verhuisde bekroop ons het idee om eens een dagje te gaan helpen, maar we wisten niet of dat mocht. In onze vakantie in 2013 trokken we de stoute schoenen aan en mailde Dierenthuis met de vraag of ze onze hulp konden gebruiken. Hierop kregen we een positief antwoord. De eerste keer was ontzettend leuk, het welkom was warm van zowel mens als dier! We waren gekomen met ons autootje volgeladen met spullen die we bij alle vrienden en familie hadden losgepeuterd. Verbazingwekkend wat er allemaal in een Kiaatje Picanto past. Bij die ene keer is het gelukkig niet gebleven. Zo’n dag tussen de dieren is altijd anders. Schoonmaakwerk is het leeuwendeel, maar ook wandelen met de gehandicapte hondjes, het zorgen voor voer voor alle dieren, het maken van foto’s voor social media, adoptanten en nieuwsbrieven, spelen, aaien en knuffelen van de dieren die daar prijs op stellen. Of proberen het vertrouwen te winnen van de diertjes die het allemaal nog spannend vinden!
Zijn er dan geen minder leuke dingen? Soms is het naar dat je een dier niet meer terug ziet omdat het overleden is. Soms zie je dat aankomen, soms is het heel onverwachts. Je hebt met het ene dier een hechtere band dan met een ander. Maar wat overeenkomt is dat je weet dat elk dier het in ieder geval fijn heeft gehad in de laatste periode van hun leven. Dat is veel waard!
Inmiddels proberen we ongeveer één keer per maand te gaan. Dat is soms puzzelen want we werken nog steeds fulltime onregelmatig en Jolanda volgt daarnaast ook nog een HBO-studie. Bovendien wonen we sindsdien een stuk ruimer maar is ons eigen huis ook een mini-dierenthuis geworden met katten, vogels, knagers en reptielen. Het helpen bij Dierenthuis vinden we echter te leuk en belangrijk om er geen tijd voor vrij te maken. Het geeft plezier, voldoening maar dat niet alleen. Toen wij in oktober 2016 zelf getroffen werden door brand in onze woning (godzijdank zonder slachtoffers!) hebben we zoveel steun en liefde vanuit Dierenthuis en van veel vrijwilligers gekregen, dat was hartverwarmend!! Want al zijn we er maar 1 keer per maand, de rest van de maand zijn we bezig met het verzamelen van spulletjes, het promoten waar we kunnen van Dierenthuis en zoveel mogelijk mensen adoptant te laten worden. Onze kennissenkring en familie zijn allemaal wel voorzien van een adoptiedier of brengen ons spullen die we weer mee kunnen nemen. Voor ons in het vrijwilligerswerk een way of life! Wij zouden het iedereen aanraden.

Jolanda en Marnix Bruinzeel – van Hulst

=================================================================================

VEGETARISCH RECEPT: DEENSE SALADE

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100 gram pasta (bijv. kleine schelpjes) gaar koken, afspoelen met koud water en goed uit laten lekken. 3 hardgekookte eieren, in stukjes snijden. 125 gram vegetarische spekjes, even aangebakken in wat (sesam)olie en af laten koelen. 200 gram gekookte doperwtjes goed uit laten lekken. 150 gram in stukjes -van ca. 2 cm- gesneden witte asperges (uit glas). 1 flinke friszure appel. Geschild en in kleine blokjes gesneden. Bovenstaande ingrediënten bij elkaar in een grote schaal doen en even omscheppen. Er dient genoeg ruimte te zijn om dit te doen en om nadien de dressing (zie hieronder) er goed door te kunnen mengen.

Dressing: 3 eetlepels mayonaise, 2 eetlepels dunne slag- of sojaroom, 3 eetlepels afgekoelde groentebouillon, 10 à 15 gram klein gesneden peterselie, 2 eetlepels milde azijn (appelazijn past bijvoorbeeld goed), peper, zout en een beetje (lichtbruine) suiker. Deze ingrediënten vermengen tot een sausje en door de pastamix mengen.

De zo ontstane salade een uurtje koel wegzetten zodat de smaken
kunnen intrekken.

=================================================================================

ADOPTEER EEN DIER

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het adoptieplan is in het leven geroepen om Stichting Dierenthuis te ondersteunen in de hoge kosten van de verzorging van onze kwetsbare dieren. Katten besmet met het aids- of leucosevirus, de sukkelaars, honden met o.a. hartfalen en oude paarden. Medicatie, dieetvoer, seniorenmuesli voor de paarden, vele operaties en de verzorging kosten veel geld.

U kunt ons daarbij helpen door een dier te adopteren. Enkele keren per jaar krijgt u een bericht met foto over hoe het met uw dier gaat.

Bezoek is welkom op zaterdag om de week. Alleen op afspraak via info@dierenthuis.nl. Bezoektijden zijn van 15.00 tot 17.00 uur. Kinderen zijn welkom vanaf 16 jaar.

Het is fijn voor onze dieren om adoptanten te hebben voor wie zij extra speciaal zijn. Niet langer kansarm en ongewenst maar bijzonder.

Kijk hier voor de dieren die ter adoptie staan.

=================================================================================

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=================================================================================

Reageren is niet mogelijk