Bieber

Ooit heette hij Diesel en had een zoon: Max. Ze waren onafscheidelijk. In hun vorige `leven` kwamen ze nooit buiten en leefden in hun eigen kleine, vuile, wereldje. Ze hadden beiden dan ook een rug vol schurft De situatie werd onhoudbaar en hun eigenaar, die niet eens voor zichzelf kon zorgen, deed afstand van de twee. Allebei ziek en ook best wel oud, mochten ze naar Dierenthuis. Voor Max, hoewel iets jonger, kwam het helaas toch te laat. Hij overleed nog voor hij naar Nederland kon verhuizen. Diesel was het nog wel gegeven om aan een beter leven te beginnen en is inmiddels bij ons. Een flink deel van zijn lichaam was nog bezaaid met korsten en wratachtige gezwelletjes, toen hij binnenkwam. Een daarvan was al, tijdens zijn verblijf bij het asiel verwijderd en opgestuurd naar een laboratorium, want we wilden natuurlijk weten of het goedaardige of kwaadaardige tumortjes zijn. Hij is duidelijk weer zo’n lieve oude zielepoot, waarvan het moeilijk te snappen is dat hij, na een zo lange tijd in vreselijke omstandigheden, nog steeds vertrouwen heeft in de mens. We hebben hem geholpen met medicatie, speciale shampoo en een dieetvoeding. Bij ons in de roedel heeft ie inmiddels ook al nieuwe vrienden gemaakt. We hebben hem de naam Bieber gegeven want we hebben al een Diesel. Honden horen niet of nauwelijks medeklinkers, het is dus een naam geworden waar ook een `ie` en een `e` in zitten. Bieber zit inmiddels weer lekker in zijn vel. Dat is te zien aan zijn uiterlijk en aan de manier waarop hij zich gedraagd. Bieber is gewoon blij.

Volgende

Bikkel

Vorige

Bennie

Reageren is niet mogelijk