Boyke

Ooit rende deze Duitse herder hevig bloedend langs de vangrail van een snelweg in Portugal. Een vrouw, die daar een klein asiel runt, wist hem ondanks zijn angst te vangen en bracht hem naar een dierenarts. Daar bleek dat de wonden in zijn nek waarschijnlijk het gevolg waren van het moeten liggen aan een te krappe ketting. Zijn staart was niet meer dan een bloedende stomp. De dierenarts was hier zeker: Die staart was afgehakt…..!
Eenmaal terug in het asiel waren daar net bestuursleden van de stichting `Stem voor Dieren` op bezoek. Zij besloten te helpen en ontfermden zich over de hond. Boyke, zoals het dier inmiddels genoemd was ging mee naar Nederland.
Boyke werd in een gastgezin geplaatst waar al vier honden waren en dat zou geen probleem op moeten leveren. Het bleek geen haalbare kaart. Boy was te angstig, te onrustig en te \\’gestoord\\’. Hij werd snel van dit adres weggehaald en kwam bij een gezin met veel ervaring met honden. Daar was niet lang daarvoor de laatste hond gestorven. De vrouw en een van de kinderen kregen al snel het vertrouwen van Boyke. De man daar bleef deze getraumatiseerde hond bang voor. Dat uitte zich door grommen. Meneer kon na een jaar nog niets met hem doen. Niet aanlijnen, niet uitlaten, niet….. vult u maar in. Dat werd toch te zwaar voor het gezin en Boyke werd geevalueerd door de gedragstherapeuten van Martin Gaus. Daaruit kwam duidelijk naar voren: Nee dit is geen agressie maar angst. In overleg met Stem voor Dieren kwam ie toen bij gedragsdeskundige Bernadette in huis. Boyke gaat vooruit maar blijft dwangmatig alert hetgeen zijn neurotische aanvallen nu en dan verklaren. Herplaatsen wordt te veel een gok. Daarom doet ze een aanvraag bij Dierenthuis voor deze pechvogel en wij zeggen ja.

Volgende

Brammetje

Vorige

Bosse

Reageren is niet mogelijk