Buks

U heeft misschien wel eens zo`n film gezien waarin een mens of dier, wanneer het een bepaald geluid hoort, een specifieke geur ruikt of een voorwerp ziet, in ene, zonder aanwijsbare reden, van vriendelijk en gewoon normaal, veranderd in een monster. De Hulk, Jekyll & Hyde, dat soort dingen. Buick had zoiets. Wat hem deed doordraaien was….. een tennisbal. Ongelofelijk. Van een lieve labrador werd hij dan in ene een gevaarlijk bijtend “iets”?….Hoe het zo kwam, dat weet niemand. Bij zijn eerste eigenaar heeft hij vier jaar gewoond, daar waren ook twee kleine hondjes die hij ineens “greep”? en hij heeft gebeten. Aanleiding: ?? Hij verhuisde toen naar een asiel waar een agressie evaluatie werd gedaan. Zijn probleemgedrag was dermate ernstig dat men het daar niet zag zitten om hem klaar te stomen voor herplaatsing. Hij wilde de asiel beheerders verschillende keren, zonder duidelijke aanleiding, aanvallen. Voor de medewerkers en vrijwilligers van het asiel te gevaarlijk. Omdat hij meestentijds toch gewoon een lieve labrador was wilden ze hem nog niet helemaal opgeven. Annette van de stichting Hond in Nood? neemt hem op in hun rehabilitatie-traject. Voergevoelig is ie uiteraard wel als labrador zijnde en dat helpt natuurlijk enorm bij de trainingen. Hij boekt dan ook flink wat succes en kan weer worden geplaatst. Wel bij mensen die heel betrokken en goed ingelicht waren over deze hond. Ze hadden bovendien veel ervaring met “moeilijke”? honden. Het blijkt dat hij, in een minder vertrouwde situatie, weer heel snel terugvalt in zijn oude gewoonten. De tweede dag al bijt hij zijn nieuwe baas zo hard dat de wond gehecht moet worden. Het is een raadsel wat er met Buick gebeurd is waardoor hij zo ontzettend agressief kan reageren in de buurt van een simpele tennisbal. Omdat hij ook regelmatig, uit stress, de meest vreemde dingen greep en op at heeft hij in zijn leventje al twee darmoperaties moeten ondergaan. In elk geval is na dit laatste bijt-incident de kans op een nieuwe plaatsing bij particulieren echt helemaal verkeken. Wat moeten ze met een hond die aan de ene kant de ge-eikte lieve labrador is, maar op gezette tijden een kant laat zien die meer weg heeft van een ongeleid projectiel. Een wolf in schaapskleren noemt men hem. Hij gaat terug naar Hond in Nood? en die deden een aanvraag bij Dierenthuis. In ons park en onze ruime ruimten, tussen de andere dieren, is er geen stress. Hij valt niet aan, bijt niet en blijft van onze spullen af. Bij ons heet hij Buks en is hij aan zijn nieuwe leven begonnen. Een leven waarin hij alleen is zoals hij er uit ziet: een leuke lieve labrador die de ballen laat voor wat het is.

Volgende

Bumba

Vorige

Buddy

Reageren is niet mogelijk