Dost

Dost kwam (net als Lonny) uit dat -ja we denken dat we het wel mogen zeggen- hondenhel. Hij is het andere diertje wat te zwaar getraumatiseerd was om nog ooit bij `gewone mensen`, hoe lief en geduldig ook, te kunnen wonen. Hij kan niet meer recht uit kijken. Volgens de dierenarts is er ooit hard met iets (stok, ijzeren staaf?) op zijn kopje geslagen. Daardoor heeft hij onherstelbaar hersentrauma opgelopen. Na zijn redding en aankomst bij Dierenthuis zagen we een hondje wat na de eerste kleine stapjes al snel merkte dat hij in een andere wereld terecht gekomen was. Niet dat hij nou meteen alles en iedereen vrolijk tegemoet loopt, nee maar hij lijkt het wel te begrijpen. De relaxtheid van de andere honden in de roedel doet daar natuurlijk veel goed aan. Die wisselwerking is maar een deel van de therapie. Daarnaast komt er bij hem het besef dat er niet meer gevochten hoeft te worden voor een beetje eten, maar dat dat er voldoende is en altijd van de beste kwaliteit. Dat doet hem lichamelijk veel goed. De mensen bij Dierenthuis hebben hem ook nog geen strobreed in de weg gelegd, daar hoeft hij dus ook niet bang voor te zijn. Onze Dost, eens neergeslagen en verwaarloosd, maar in de Dierenthuis omgeving bezig met voorzichtig terug veren naar een hondwaardig leven. Dat, wat ons betreft, nog jaren mag duren.

Volgende

Edgar

Vorige

Donny

Reageren is niet mogelijk