Edgar

Het asiel van Knokke-Heist in België wordt gerund door Cynthia en haar collega’s. We kennen ze al langer. Ze zijn goed bezig en het lukt ze heel vaak om hun tijdelijke bewonertjes te koppelen aan liefhebbende nieuwe baasjes. Soms gaat dat, ondanks alle inspanningen, toch niet zoals door iedereen gehoopt werd en dan doen ze indien het dier daarvoor geschikt is, een aanvraag bij Dierenthuis. Dit was ook het geval met Edgard. Deze Dalmatiër woont van de acht jaar die hij nu oud is er al twee-en-een-half in dit asiel. Het is een lieve hond wanneer alles naar zijn zin gaat. Hij is en blijft wel bezitterig. Het zijn Zijn spullen, Het is Zijn eten. Wanneer het niet gaat zoals hij wil, dan kan hij snel omslaan en wordt dan toch wel agressief. In het asiel wordt daar terdege rekening mee gehouden en is men heel selectief met plaatsen. Een thuis waar hij veel buiten zou zijn en dus minder met prikkels in aanraking zal komen. Een paar maanden geleden lijken die mensen gevonden. Na zijn achtergrondverhaal gehoord te hebben wilden die mensen het zeker proberen en durfde het asiel het aan. Het werd geen succes. Na enkele weken en even zovele bijtincidenen kwam Edgard helaas weer retour. In het asiel weten ze inmiddels wel hoe met hem om te gaan, maar hem opnieuw proberen te plaatsen? Nee daarvoor is ie te onvoorspelbaar. Dat hij blaasproblemen krijgt wanneer hij geen speciaal voer krijgt helpt ook niet. Ach arme Edgard, levenslang asiel voor jou? Dat heb je toch echt niet verdiend. Bij uitjes vanuit het asiel (strandwandelingen en zo) gedraagt hij zich voorbeeldig. Leuk en lief met al zijn soortgenootjes. Wij zien hem daarom wel zitten als nieuwe bewoner. De aanvraag wordt dan ook positief beoordeeld en Edgard kan de rest van zijn leven met veel vriendjes over ‘de Almeerse velden binnen Dierenthuis’ rennen, zwemmen in onze vijver en het eten dat wordt uitgestrooid zodat hij dan ook leuk wat te doen heeft. Gaat helemaal goedkomen met deze zwart/witte heer.

Volgende

Edje

Vorige

Dost

Reageren is niet mogelijk