Gino

Dino, veertien maanden jong en in die tijd negen keer geplaatst geweest en even zo vaak weer teruggebracht. Soms al na een dag. Het is een kruising labrador/golden retriever. De perfecte familiehond zou je denken. Maar nee, er werd de eerste keer afstand van hem gedaan omdat het niet ging met de kinderen. De hond was te druk, te speels en happerig…. Via asiel De Crull in Den Ham is hij daarna drie keer geplaatst geweest. Bij terugkomst waren de klachten gelijkluidend: Erg dominant, zeer happerig en zware voerbaknijd. De collega`s van De Crull nemen hem steeds weer met liefde terug, maar omdat er bij hen niet genoeg ruimte is voor training mag hij daarna naar Kerbert Dierentehuis in IJmuiden. Van daar uit wordt hij ook meerdere keren geplaatst en komt weer terug om de bekende redenen. Heel vreemd, want in het asiel is hij gewoon lief. Hij gaat goed met andere honden en is dan een blij en gelukkig dier. Omdat ze bij Kerbert de hoop ook een beetje opgegeven hebben verhuisd hij eind april weer terug naar De Crull. Daar willen ze nu alleen nog maar dat ie rust krijgt want ze kunnen het niet meer aanzien: Elke keer stond Gino stijf van de stress wanneer hij na een plaatsing weer terug kwam. Zijn tiende plaatsing moet echt voor altijd zijn. Hallo Dino en dankjewel mensen van De Crull en Kerbert.

Volgende

Hally

Vorige

Geertje

Reageren is niet mogelijk