Hally

Op 15 juni kwam ze bij ons binnen. Hally. Ja, alweer een allochtoontje uit zuid-oost Europa. In één jaar tijd zat ze in maar liefst vier verschillende gastgezinnen. Amper drie maanden gemiddeld. Om haar pups midden in de winter te kunnen werpen had ze, in haar thuisland Roemenië, de vermeende beschutting van een flatgebouw opgezocht. Twee pups werden ook daar geboren. Toen werd ze opgemerkt en “de mensen” belden de hondenmeppers om moeder en kinderen naar het dodings- station te brengen. Gelukkig belde één persoon Gratiela van het plaatselijk asiel. Zij kwam meteen in actie en was dus sneller. Ze haalde Hally met -inmiddels vier- pups (die wonder boven wonder nog leefden) weg voordat de vangers kwamen. Pup vijf werd onderweg in de auto geboren en pup zes in het asiel. Vier kleintjes stierven niet lang daarna toch nog. Er was inmiddels overleg met Dog Adoptions Netherlands. Hally en de twee overlevende pups zouden, zodra ze weer wat op krachten waren, naar Nederland gaan om geplaatst te worden. Met de pups is dat gelukt, maar Hally had te veel nare ervaringen waar het het -spaarzame- contact met mensen betrof. Ze is mentaal onherstelbaar verminkt. Elk mens is voor haar nieuw en niet te vertrouwen. In een gezin, wat ook de samenstelling zal zijn, kan ze niet meer wonen. Aan de eigen mensen zal ze wellicht nog kunnen wennen, Bezoek is en bljft een gevaar en dus bedreiging voor haar. Ze is dan wel te corrigeren, maar het blijft een niet aan te raden situatie. Opsluiten wanneer er visite komt? Levenslang in een asiel dan maar? Of alsnog DE spuit gehanteerd. Niet als het aan D.A.N. ligt. Ook niet volgens grondregel nummer één van Dierenthuis. Het leven van Hally was tot nu toe vreselijk genoeg. Je bent op ons pad gekomen en daarom: Hello Hally, well Hello Hally, it’s so nice to (finally) have you where you (soon will) belong.

Volgende

Harrie

Vorige

Gino

Reageren is niet mogelijk