Hannes

In Wilbertoord lag het pand van Dierenthuis langs een smalle weg. Een weg die het dorpje doorsneed en waar dus rustig gereden zou moeten worden. Niets was minder waar. Er werd geracet en het was er gevaarlijk. Doordat we onze hekken ook toen al goed afsloten kon onze bewoners niets overkomen maar het was altijd weer angstaanjagend om naar het langsrazende verkeer te kijken. Op een morgen lag er tegenover Dierenthuis iets in de berm. Een slachtoffer van de te grote verkeerssnelheden. Meer dood dan levend haalden we een cyperse kater uit het gras. Zijn kop was een grote wond. Waar zijn linkeroog vermoedelijk zat gaapte een bloedend gat. Van zijn oogbol was weinig meer over en ook van de rest van hem resteerde maar een schijntje. Maar het “schijntje” redde het en kreeg de naam Hannes. Hannes krabbelde weer op en werd al gauw een markante bewoner die een echte hartenbreker bleek te zijn. Mensen moeten vaak even wennen aan zijn gehavende uiterlijk maar al snel weet hij de weg naar hun hart te vinden. Hannes verhuisde mee naar Aarle Rixtel en ging daar relaxt door met zijn leven. Het zo deerlijk beschadigde restant van zijn linkeroog is uiteindelijk helemaal verwijderd en kan hem dus ook geen last meer bezorgen. En opnieuw staat Hannes voor een verhuizing. Naar Almere dit keer. Hannes vindt het prima. Hij vertrouwt er op dat wij wel voor hem zullen zorgen en dat is dan ook precies wat we doen. Als je taxi straks voor staat hoef je alleen maar in te stappen Hannes, de rest doen wij. Foto: Saskia Blok

Volgende

Jasmin

Vorige

Gizmo

Reageren is niet mogelijk