Isar

Het is 16 januari 2011 wanneer hondje Isar, door Bianca Smit van Dogs Adoptions Nederland vanuit Roemenië binnen onze landsgrenzen gebracht wordt. Het is een jonge hond. Met zijn amper vijf maanden eigenlijk gewoon een pup. Nou ja, gewoon….. Isar is graatmager, heeft blaas- en darmklachten, schurft en hij drinkt heel veel. Liters! Isar is ziek. Niet vreemd wanneer je zijn korte geschiedenis hoort. Geboren achter een vuilcontainer. Toen die werd weggehaald, werden zijn broertjes en zusjes één voor één overreden door auto’s. Zijn moeder was waarschijnlijk te uitgeput om iets voor haar pups te kunnen doen of misschien zelf al overleden. Alleen zijn broertje Icar en hij konden nog, door een asiel ter plaatse, uit deze situatie gered worden. Icar lag bij de beheerster thuis 9 dagen aan het infuus. Hij overleefde niet. Isar, blijft in leven, als enige, van het hele nest. Hij komt in Nederland bij een gastgezin. Wordt onderzocht en zou diabetes insipidus hebben. Daarvoor is, levenslang, een dagelijkse medicatie noodzakelijk. Hij krijgt LDN (laag dosering naltrexon) en desmopressine. Na een paar maanden wordt hij geplaatst maar dit gaat mis want er doet zich een bijtincident voor. Men krijgt de, eerder al redelijk schuwe, hond nu terug als een heel angstig dier. Tja, Isar kan zelf niet vertellen wat er volgens hèm verkeerd ging……..Hij is nu vooral uitermate bang voor mannen en kinderen Alleen Margreet, de “gastmoeder” en, na veel moeite en geduld, ook haar man hebben zijn vertrouwen daarna weer terug weten te winnen. Zij kunnen goed met hem omgaan. De zoons worden nog steeds met angstig geblaf en gegrom begroet. Een puppy-cursus biedt enige uitkomst. Spelen met andere honden vindt Isar namelijk helemaal super geweldig en de basis commando’s heeft ie zodoende ook geleerd. Katten vindt hij niet zo interessant. Mensen, behalve het gast-echtpaar, blijven een probleem voor Isar en er zal dus altijd iemand van hen tweeën bij hem moeten blijven. Samen op vakantie wordt hierdoor ook min of meer onmogelijk voor deze mensen. Dit is geen houdbare situatie. Vanuit D.A.N. wordt gezocht naar een oplossing en men besluit Dierenthuis om hulp te vragen. Natuurlijk mag hij bij ons komen. Op de site heeft u onder het kopje “Probleemhonden” op de onze “nieuws”-pagina al kunnen lezen hoe de eerste kennismaking ging. Daar stond ook dat hij gelijk binnen kwam met Omar en toen maar eerst naar de dierenarts ging voor onderzoek, omdat twee dieren met psychische problemen tegelijk introduceren wel wat te veel zou zijn voor iedereen. De met Isar meegegeven medicijnen zijn nog even in de koelkast blijven staan. Op het moment toont hij zich niet ziek en drinkt ook niet overmatig. Tussen al zijn soortgenootjes is hij te druk bezig zijn draai te vinden en dat gaat goed. Wat er fysiek met hem aan de hand is, dat wordt door onze dierenartsen verder tot op de boden uitgezocht. Deze kleine Roemeen hoeft niet met het steken van asperges of het pellen van bloembollen te betalen voor zijn verzorging. Als hij weer wat vertrouwen in de mensen krijgt en toch nog uitgroeit tot een blije hond, dan zal dat voor ons van onschatbare waarde zijn. Wilt u ook meehelpen aan de verzorging van Isar, dan kunt u hem mede-adopteren via het formulier op onze site.

Volgende

Jacques

Vorige

Inez

Reageren is niet mogelijk