Remi

Je zit al ruim twee jaar in een fikse depressie. Je komt het huis bijna niet meer uit. Je man zegt dat je “dan maar een hond moet nemen, want dat zou zo goed zijn”. Het lijkt jou niet zo`n best plan, je hebt je handen al meer dan vol aan jezelf. Na verloop van tijd laat je je toch overhalen. Misschien heeft ie wel gelijk. Het hondje kwam, van Marktplaats….. en werd Soca genoemd. Hij zou schuw en schuchter zijn maar wel heel lief. Het hondje blijft lief maar hij loopt af en toe tegen dingen aan. De buren vragen al: is ie soms blind? Nou nee, daar is niets over gezegd door de vorige eigenaar. Zelf weet je eigenlijk bijna niets van honden. Je gaat er wel mee naar de dierenarts en die denkt niet dat er iets met de oogjes is. Je hebt gewoon een wat klunzige hond…. Met jou gaat het echter steeds verder bergafwaarts, want het lukt niet, zelfs niet met en therapie en medicatie, om uit je depressie te komen. Daarnaast ben je HIV positief! Je huwelijk eindigt niet lang daarna in een (v)echtscheiding, je ex “hangt de vuile was buiten” en mede daardoor verlies je je baan. Dat is nog niet alles want je verliest ook nog beide ouders. Niets blijft je bespaard. Het wordt je allemaal echt te veel. Veel te veel! Je zit eenzaam thuis, lamgeslagen. Je kunt niets meer. Niet voor jezelf zorgen dus laat staan voor je hondje. Je zet hem weer op Marktplaats, want je wilt een beter leven voor hem maar kunt hem nergens plaatsen. Mensen willen een vrolijke hond die ballen kan vangen, dat is ie niet, want hij is wel degelijk blind! Vragen bij bekenden. Nee niks biedt een oplossing. Hoewel je weet dat het niet goed is zit het diertje daarna vaak hele dagen binnen in een bench. Je wenst dat ie `s nachts dood gaat. Nee, elke ochtend staat ie je weer kwispelend op te wachten. Voor dat kleine beetje aandacht en dat hele korte wandelingetje buiten. Jij bent zijn baas en hij accepteert je zoals je bent. Hij wel. Je kunt het niet meer aanzien. Wat moet je nu doen. Je bent haast radeloos. Dan ontdek je Dierenthuis. Je belt en mailt en doet je relaas. Wij begrijpen het en Soca mag verhuizen. Er valt een last van je af, al is het een heel emotioneel en toch “dubbel” moment wanneer je je hondje, op die mooie zonnige dag, daar in Almere achterlaat. Wij hebben Soca inmiddels omgedoopt tot Remi. Hij is inderdaad nagenoeg blind en best angstig. Deze baas wilde wel dat zijn hondje het goed zou hebben, maar kon het echt niet zelf opbrengen. Remi is nu veilig bij Dierenthuis en mag weer hond zijn. We hopen natuurlijk ook dat zijn ex-baas de balans in zijn eigen leven weer terug zal vinden. De zorg voor Remi is hij in elk geval kwijt. Met een huisdier leef je langer en gelukkiger….. Je hoort het zo vaak zeggen en diverse tests hebben daar ook het bewijs voor geleverd. Toch is het zeker geen natuurwet! Je zult dan wel zelf, van nature, een dierenvriend moeten zijn. Zoals sommigen in heel beroerde omstandigheden doorzetten voor hun kinderen, zo doen anderen dat voor hun dieren. Indien niet, dan is de remedie erger dan de kwaal. Voor beide partijen. Remi en zijn ex-baas weten daar alles van!

Volgende

Rex

Vorige

Rakker

Reageren is niet mogelijk