Sem

In de winter van 2009 werkte Lianne als stagiaire bij Dierenthuis. Zes weken lang was ze intern en maakte het leven bij Dierenthuis in al zijn facetten mee. Lianne heeft al ervaring met het asielwerk en vangt thuis tijdelijk buitenlandse honden op. Deze dieren, meestal greyhounds, komen van verschillende organisaties en zullen uiteindelijk weer herplaatst worden. Ook biedt ze kittens van het asiel Hof van Ede elke zomer een tijdelijk thuis. Dierenthuis krijgt veel te maken met dierenleed. Mensen houden ons op de hoogte van misstanden en regelmatig wordt ons om advies of hulp gevraagd. Tijdens Lianne’s stage hoorden we over een asiel waar de dieren in grote nood verkeerden. Er was geen personeel, de verzorging was werkelijk abominabel. We gingen er regelmatig kijken en kochten er dieren weg. Toen werd de nood zo hoog dat de deuren van het asiel op slot gingen en niemand er meer binnen kon komen. Het pand ging in de verkoop. We zochten telefonisch contact en zeiden dat we op zoek waren naar een kat. Omdat we er al vaker geweest waren we toch welkom. De eigenaar, die er alleen voor stond, waarschuwde ons dat we niet moesten schrikken van de rommel. We waren dus gewaarschuwd maar dat wat we aantroffen was toch zo ten hemel schreiend dat we er erg van schrokken. Het vroor dat het kraakte, de dieren hadden slechts een beetje vuil water en zaten in smerige hokken. Terwijl een van ons naar de kattenafdeling ging en daar de stumperds weghaalde ging ik naar de hondenafdeling. Die bleek er dus niet te zijn. De dieren stonden gewoon buiten, in de snerpende kou. Hokken vol poep, bevroren waterbakken en geen mogelijkheid om te schuilen, laat staan naar binnen te kunnen. Twee greyhounds of galgo’s leefden in barre omstandigheden. We vertrokken er met 5 katten en Lianne mocht, in overleg met haar ouders, de 2 honden weg halen. Sem was er één van. Hij logeerde twee weken bij Dierenthuis en toen de stage van Lianne er op zat ging Sem met haar mee naar huis. Hij heeft artrose en was ook heel angstig maar we hoopten dat het allemaal goed zou komen. Nu is het 2011 en de telefoon gaat. Het gaat niet goed met Sem. Er is met man en macht aan gewerkt om hem te laten wennen in een thuissituatie, dat is gedeeltelijk gelukt. Sem begrijpt de buitenwereld niet. Hij kan de prikkels niet aan, het is hem veel te druk en dat uit zit bij hem in bijtgedrag. Wat hij allemaal meegemaakt heeft en hoe hij in het asiel terecht is gekomen zullen we nooit weten. Wel weten we dat Lianne mooi werk verricht heeft en dat we het nu weer van haar over nemen. Het asiel is gesloten, Sem is thuis.

Volgende

Shadow

Vorige

Scruffie

Reageren is niet mogelijk