Shiva

Hondje Shiva. Van origine komt ze uit Spanje. Daar was ze zwerfhond. Ze werd van straat geplukt en door een stichting die zich het lot van deze honden aantrekt naar Nederland gebracht. Men gaat er van uit dat, met de juiste begeleiding, deze honden hier allemaal gelukkige huishonden kunnen worden. Een loffelijk streven maar, helaas, lang niet altijd een haalbare kaart. Shiva is hier een goed voorbeeld van. Ze is via een kort asielverblijf bij haar eerste gezin terecht gekomen. Zo’n anderhalf jaar lang werd er geprobeerd om haar te laten wennen, maar hier waren -en bleven- te veel prikkels om haar te laten aarden. Ze werd ten lange leste min of meer aan haar lot overgelaten. Daarna werd ze derde hond in een gezin waar -dus- al twee honden waren. Het idee was dat ze zich daaraan dan wel zou kunnen optrekken. Dit plan werd al na drie maanden afgeblazen. Ze kwam bij weer een ander gezin. Deze mensen hadden haar officieel ook “op proef”. Ze zagen dat het redelijk goed ging met de kinderen en lieten Shiva rustig acclimatiseren. Het probleem bleef echter het uitlaten. Ze wil eigenlijk niet naar buiten. Een deur die ergens dichtslaat, een schreeuw van iemand verderop, een rammelende vuilnisbak, een startende auto, voor een normale hond allemaal gewoon. Niet voor Shiva. Zij wil bij zo’n -of ander simpel- geluid niet verder lopen en alleen nog maar snel naar binnen. Weer terug naar haar veilige mand. Via hun dierenarts zocht dit gezin professionele hulp voor hun nieuwe hond. Een gedrags therapeut bracht enig soulaas. Na meerdere sessies kon Shiva, in een rustig bos, los lopen en bleef dan ook wel bij het gezin in de buurt. Met andere honden gaat ze ook heel goed om. Katten is geen probleem en de kinderen van het gezin vormden dus ook al geen bedreiging voor haar. Ze heeft nooit gebeten of ook zelfs maar geprobeerd te happen. Nee, Shiva is heel lief maar haar leventje speelt zich binnenshuis af. Stadse buitengeluiden zijn en blijven te eng. Het gezin wil het Shiva niet aandoen dat haar hele leventje bol zal staan van de stress omdat ze dagelijks, minimaal, 2x naar buiten zal moeten om een plasje en een hoopje te doen. Ze houden van haar en willen rust voor het diertje. Men wil Shiva een veilig laatste thuis bieden maar is bang dat hen dat niet zal lukken. Wanneer je in de huid van Shiva kruipt is dat ook niet zo verwonderlijk. Ze was al zeer angstig toen ze nog in Spanje op straat zwierf daarna is ze zo vaak weggehaald van de plaats waar ze was. Alles ongetwijfeld met de beste bedoelingen, maar een dier is geen pop. De stichting van wie Shiva komt, wordt gecontact en geeft in bedekte bewoordingen aan dat bij teruggave de kans op euthanasie groot is. Dat wil men niet. Als particulier kan men geen aanvraag bij Dierenthuis doen. De stichting die Shiva naar Nederland heeft gehaald kan en wil dat uiteindelijk wel. Shiva is op 15 december naar de kliniek van Esther en Janette in Bakel gebracht om te worden gecastreerd. Het gezin heeft haar -op afstand- geadopteerd. Zij missen haar aanwezigheid maar hebben haar laten gaan omdat ze van haar houden. Shiva woont nu bij Dierenthuis, waar ze niets moet en alles mag. In de rust van de beschermde vrijheid die al onze dieren hebben kan ze hier eindelijk zichzelf terug vinden.

Volgende

Sissi

Vorige

Shanti

Reageren is niet mogelijk