Twister

Stichting Hond in Nood is samen met de bazin van Twister al vijf maanden bezig om voor iedereen de beste oplossing te vinden. Mevrouw kan het nu echt niet meer aan met hem. Hij is een enorme ‘stresskip’. Altijd al geweest en ‘zit aan de Alprozalam’. Die medicatie zorgde ervoor zodat er ‘s-nachts geslapen kon worden. Na het overlijden van haar man, ongeveer een jaar geleden, is het allemaal nog erger geworden met de hond. Er is toen iets geknakt in hem wat irreparabel (b)lijkt. Hij kan absoluut niet meer alleen zijn, breekt uit en heeft (en geeft) geen moment rust.

Gedragstherapie, zelfs bij de Martin Gaus academie, mag niet baten. Twister is niet te trainen. Hij moet kunnen rennen, zichzelf moe kunnen maken én nooit meer alleen hoeven zijn. Zo niet dan is hij, en maakt hij ieder ander in zijn wereldje, diep ongelukkig.  De enige oplossing lijkt euthanasie. Na overleg met haar kinderen en meerdere gesprekken met de dierenarts is dat dan ook de uitkomst. Slechts vijf jaar oud… Annette van Hond in Nood krijgt het bericht van de bazin dat ze de knoop doorgehakt heeft. Zij doet een aanvraag om die laatste gang naar de dierenarts te voorkòmen. Twister wel een hond die in onze opvang past. Daarom: Welkom Twister………….!

Volgende

Vincent

Vorige

Torrada

Reageren is niet mogelijk