Welkom thuis Dibble (aansluitend op de post van gisteren)

Dibble was ooit een gewone, blije Amsterdamse viervoeter. Zijn verhaal is hartverscheurend. Afgelopen zaterdag bracht Helly Gaus Dibble naar zijn furrever home, naar Dierenthuis. Een thuis voor dieren die niet meer in de maatschappij passen. Helly had het al gezegd, Dibble is een schat van een hond. Maar hij is niet plaatsbaar. Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden heeft hij een strafblad. Dibble kan zich niets meer permitteren en voor zijn eigen veiligheid woont hij nu bij Dierenthuis. Er is echter niks mis met hem, er zit geen kwaad in. Hoe kan het zover komen … Zomaar een dag, een paar jaar geleden. Dibble en zijn baasje wandelen in het Vondelpark. Vanwege een opstootje met een psychotische zwerver arriveren er wat agenten. Commotie alom. Uit opwinding hapt Dibble in de bil van een agente. Zij voelt zich bedreigd. Ze trekt haar pistool en schiet op de hond. Raak. De agente heeft een blauwe plek en een gaatje in haar broek. Van een ernstige bijtwond is geen sprake. Dibble wordt door de politie afgevoerd naar een geheime locatie bij een opslaghouder. De kogel heeft zoveel schade toegebracht dat Dibble z’n voorpoot geamputeerd moet worden. Nadat Dibble’s baasje geprocedeerd had en de hond bij het Martin Gaus Gedragscentrum getraind was, mocht hij terug naar huis. Met een aanlijngebod en een aanbeveling hem te muilkorven. In 2016 snelt Dibble een beetje opgewonden op zijn drie poten de trap af, we gaan uit! De deur naar buiten staat open en een passerende man wordt gebeten. Weer een blauwe plek en een gaatje in de broek. Meneer doet aangifte, omdat andere mensen vinden dat dat nodig is. Dibble heeft immers al eerder gebeten. Omdat Dibble al in de opslag had gezeten wordt hij meteen door de politie opgehaald en wederom in beslag genomen. Na zeven maanden wordt hij eindelijk overgebracht naar het Martin Gaus Gedragscentrum. Justitie beschuldigt de eigenaresse van onverantwoord gedrag, Dibble mag niet meer terug naar huis. Dibble wordt uitgebreid getest bij Gaus; en uitgedaagd, om bijten uit te lokken. De hond is volstrekt neutraal en rustig, hij is niet tot bijten te brengen. Feit is en blijft dat hij twee keer gehapt heeft. En ook al waren het geen ernstige incidenten, voor het slachtoffer is het natuurlijk een traumatische ervaring. Na de inbeslagnames bleek dat het vrouwtje van Dibble al lange tijd ernstig ziek was, en dus reeds een hele poos in slechte conditie verkeerde. Dit heeft absoluut invloed gehad op het gedrag van de hond. Ondanks haar ziekte heeft de eigenaresse alles gedaan om Dibble uit de opslag te krijgen. Ze heeft zijn leven kunnen redden. Zelf had ze minder geluk, ze is inmiddels heengegaan. Rust zacht, lief vrouwtje van Dibble. Wat ontzettend triest dat u dit allemaal heeft moeten meemaken. Helly heeft u beloofd een goed onderkomen voor uw knappe drievoeter te vinden. En dat heeft ze gedaan. Dibble is thuis. Dibble is geen agressieve hond. Dibble is een verwarde hond. Mensen zijn zoogdieren. Wij hebben heel veel overeenkomsten met dieren, veel meer dan we denken. We kunnen en willen ook niet zonder dieren leven. Dieren kunnen troosten, vertonen rouwgedrag, kunnen down zijn. Het is niet mens en dier, het is mens en andere dieren. Als we blijven volhouden dat dieren niet kunnen denken, niet kunnen voelen en geen intelligentie hebben, dan zal het vele dierenleed onverminderd doorgaan en blijven dieren als goederen behandeld worden. Dibble heeft een hoop ellende moeten doorstaan. Weggerukt uit z’n vertrouwde, liefdevolle omgeving heeft hij maanden in z’n uppie in een hok gezeten. Z’n baasje mocht niet weten waar hij was. Gedurende de tijd in de opslag had Dibble weinig tot geen contact met mensen. Een wandelingetje zat er al helemaal niet in, dat mag nou eenmaal niet wanneer je in beslag genomen bent. Moderne westerse gevangenissen kennen in de regel een systeem van individuele opsluiting, maar met veel gelegenheid tot onderling contact. Eenzame opsluiting zonder die contacten geldt als disciplinaire straf en wordt soms ook gebruikt voor detentie van bijzonder gevaarlijk geachte (politieke) misdadigers. Eenzame opsluiting wordt gezien als marteling of wrede behandeling. Dat geldt voor dieren net zo goed als voor mensen. Een veel te zware straf voor enkele blauwe plekken … Bij Dierenthuis krijgt Dibble de tijd om bij te komen van alle trauma’s, hij is hier veilig. Voor altijd. Heel veel dank aan de familie Gaus die zich bekommert om en inzet voor in beslag genomen honden. Meer lezen: Klik hier: hulp in beslag genomen honden. Mede en vooral namens onze nieuwe huisgenoot: Mooie, leuke, lieve Dibble!

Volgende

Van onze daden kunnen we niet altijd de gevolgen overzien

Vorige

Welkom Cuca

Reageren is niet mogelijk