Nieuwsbrief december 2020

D I E R E N T A A L

==============================================================================

BEDANKT!

2020 was een in alle opzichten bijzonder jaar. Dat veel van iedereen heeft gevraagd. Toch stonden jullie altijd voor onze dieren klaar. Dankzij jullie steun en inzet hebben de dieren een goed jaar gehad. Ook in 2021 gaan we samen doen wat we kunnen en zien we jullie graag terug bij Dierenthuis. DANK JULLIE WEL !

==============================================================================

UPDATE DROPPIE

Hoe heerlijk is het om te melden dat het met de kleine pony Droppie van de zorgboerderij beter gaat. Sinds zijn intrek bij de andere paarden bij Dierenthuis zien we door aangepast voer en medicatie langzaam verbeteringen. De uitslag van de laatste bloedonderzoeken is beter, de verhoogde leverwaarden zijn gezakt. Door zijn slechte bloedwaarden kon Droppie geen verdoving krijgen om zijn gebit te laten doen, maar hij moet echt naar de tandarts. Hij kan moeilijk eten en heeft pijn. Hoe fijn is het dat we spoedig dit probleem kunnen oplossen. Voor alle paardjes zijn enige tijd geleden 37 vrachtwagen zand gestort. Zij kunnen nu zonder moeite door weer en wind hun benen strekken zonder in de modder weg te zakken.

Lees hier het verhaal van Droppie

==============================================================================

==============================================================================

FLICKY

Ze heeft het hem geflikt. Met hulp van een paar hele lieve dierenvrienden heeft ze het geflikt. Haar naam is dan ook heel toepasselijk. Ze heet Flicky. Flicky’s verhaal begint een tijd geleden in Spanje. In een tuin worden daar drie uitgemergelde kittens gevonden. Ze hadden het geluk de goede tuin uitgekozen te hebben. De Nederlandse mensen die er wonen ontfermden zich dadelijk over de kleintjes. Wat een zorgen. Ze waren er erbarmelijk aan toe en erg angstig. Ze hadden kennelijk, tot dan toe, van mensen alleen maar ellende ontvangen. Dat laatste veranderde vanaf toen helemaal. Ze kregen voedsel, medische zorg en heel veel liefdevolle aandacht. Een ongekende luxe voor deze kleine diertjes. Schoorvoetend durfden twee van de drie katjes zich steeds meer te geven. Ze werden makkelijker te benaderen en begonnen voorzichtig te genieten van het contact. Zo niet Flicky. Haar angst bleef enorm. Het leven was voor haar een grote bron van enge gebeurtenissen. Arm meisje, wat heb je toch allemaal meegemaakt? Lichamelijk ging het steeds beter met haar maar in haar kopje bleef het een wilde chaos. Wat te doen om haar leventje aangenamer te maken. Waar zou een plekje voor haar zijn? Haar broer en zusje vonden een veilig onderdak in Spanje maar voor Flicky is dat niet gelukt. Gelukkig gaven haar weldoeners niet op. Ze hebben familie in Nederland en contact met Dierenthuis werd gezocht. Of wij plek hadden voor een extreem bang poesje dat zo’n enorm slechte start had in haar leventje? En natuurlijk hadden wij een plaatsje voor haar. Nog waren alle problemen niet opgelost. Want hoe Flicky naar Nederland te krijgen? Het valt niet mee een vlucht te vinden. Uiteindelijk boekte de Spaanse heer des huizes, heel lief, zelf een vlucht en begeleidde Flicky naar Amsterdam. Zij moeder nam Flicky daar van hem over en bracht haar naar Almere. Flicky was beduusd van de reis en alle nieuwe indrukken. Het heeft dan ook even geduurd voor ze uit haar schulp begon te kruipen. Deze schoonheid doet het allemaal in haar eigen tempo. Pootje voor pootje, telkens een stapje verder naar plezier in het leven. We zien dat ze steeds meer van gaat genieten. Dank aan haar weldoeners in Spanje en welkom thuis in Nederland lieve Flicky. Het is je gelukt! We zijn trots op je.

Flicky zoekt nog adoptanten. Wil u Flicky adopteren, klik dan hier.

==============================================================================

UPDATE TIMO

Wat een geweldig lieve hond! Na 6 weken antibiotica krijgt hij nu alleen nog 2 soorten pijnstillers voor zijn hernia, en 2x daags hartmedicatie. Timo gedraagt zich uitstekend met andere honden, hij is lief voor iedereen. Sommige honden dagen hem wel eens uit voor een spelletje – leuk maar liever gaat hij zijn eigen gang. Die eigen gang is rustig aan doen en terug naar zijn kamer gaan als hij buiten geluiden hoort die hem angst aanjagen. 5 jaar asielleven en enkele herplaatsingen zijn hem niet in de kouwe vacht gaan zitten. Het zal zeker 6 maanden tot een jaar duren voordat hij echt kan relaxen, voordat hij zich weer opnieuw kan geven aan een vaste verzorger, voordat hij het gevoel krijgt dat hij hier voor altijd mag blijven. We verwennen hem. Alle 11 honden in zijn kamer krijgen grote runderbotten – daar hebben ze het dagen lang erg druk mee. Timo is een verzamelaar, maar ja je kan natuurlijk niet de hele dag bij je verzameling waken, er moet ook een frisse neus gehaald worden. Afijn er zijn natuurlijk altijd kapers op de kust en zo houden ze elkaar dagenlang bezig. Zonder strijd, zonder vechtpartijen, wel af en toe een indrukwekkend gegrom om anderen op afstand te houden. Timo doet ontzettend zijn best om mee te draaien, zich aan te passen. Timo komt er wel, elke dag een beetje beter, het heeft geen haast. Namens Timo heel veel dank voor alle steun.

Lees hier het verhaal van Timo

==============================================================================

VERHAAL HONDENKAMER

Toen ik 14 jaar geleden als vrijwilligster begon bij Dierenthuis was ik een echt kattenmens. Heerlijk die spinnende, zachte lijfjes maar ook dat eigenwijze, speelse en eigenzinnige. Honden die ik kende vond ik leuk en die kregen een aai over hun bol maar voor vreemde honden was ik een beetje bang, zeker als ze zo onstuimig tegen je op sprongen of buiten al blaffend aangerend kwamen. Dat was in Dierenthuis dus een hele ervaring, zo’n grote roedel. In al die jaren ben ik natuurlijk wel gewend geraakt aan honden. Ik ben nu vaak in de hondenkamers te vinden. Bij de rolstoelbrigade en in de kamers met de oudjes en de lieverds. En sinds een tijdje is daar nog een kamer bij gekomen; de kamer met de zware jongens. Hier wonen de honden met gedragsproblemen, de bijters. Honden die verkeerd begrepen zijn door de mens, verkeerd opgevoed of mishandeld. Leuke, spontane, grappige honden maar wel beschadigd. Honden die uit angst of stress kunnen reageren met agressie. Honden die rust nodig hebben en niet teveel prikkels aankunnen. Honden zoals Bennie, een prachthond die echter vol in de aanval kan gaan en flink gebeten heeft. Of de 2 dalmatiërs, de beste vrienden, wiens staart altijd kwispelt maar die in het verleden tijdens een wandeling een paar jonge kinderen gegrepen en zwaar verwond hebben. Zij mogen nooit meer buiten de opvang komen. Harrie die al in het asiel zat toen hij pas 8 maanden was. Hij is dol op spelen maar probeer hem maar niet aan te halen, als je je vingers wil houden. Hier is Alice de vaste verzorger en komen geen andere vrijwilligers of bezoekers. Maar dit is voor Alice natuurlijk wel zwaar in haar eentje. Dag in, dag uit, terwijl ze ook veel andere taken heeft binnen de opvang. Ze kan dus wel wat hulp gebruiken. Alleen al het binnen komen in de kamer is een hele uitdaging. Zodra ze me begint een oorverdovend lawaai. Adhd-er Moos stuitert alle kanten op en steekt iedereen aan met zijn geblaf. Normaal binnen kunnen komen is dus stap 1. Als Thor opgewonden is kauwt hij zijn deken kapot en dat mag dus niet. Ook is het niet de bedoeling dat Moos hele dekens door de kamer sleept. Rust en veiligheid zijn het allerbelangrijkste. Geen stress, niet bij de dieren en niet bij mij. En intussen moeten de waterbakken gevuld worden, de vloeren gesopt en de bedjes verschoont. En dat valt niet mee met de zware jongens die elke keer net op het bed springen wat ik aan het verschonen ben. Ja, ze proberen me uit. Grote dame Naz wilde niet dat ik in de buurt van haar bed kwam. Ze grauwde en snauwde en daar kreeg ik echt hartkloppingen van. En dan wil ik ook nog ramen lappen en het terras schoon houden. In Dierenthuis leggen we de lat hoog, soms te hoog. Niet alles kan tegelijk. Er gebeurt ook nog veel in de rest van de opvang. Alle hondenkamers hebben een grote tuin waar de honden vrij in en uit kunnen. Achterin de tuinen zijn poorten om op het grote veld te komen. Alle honden gaan met hun eigen groep enkele keren per dag wandelen. Dat is natuurlijk spannend, als de buurtjes op het grote veld langs je tuin komen. Dan moet er geblaft en gedaan worden. Dus als de buren gaan wandelen moet de deur naar de tuin dicht voor mijn groep zodat ze niet naar buiten kunnen stormen. Maar ja, er moet wel regelmatig geplast worden en bij voorkeur niet binnen. Deur open, deur dicht, op alles letten en reageren. Natuurlijk overlegde ik met Alice, bespraken we hoe ik dingen moest aanpakken, hoe het beter kon. Maar de opmerkingen van Alice vielen ook weleens verkeerd. Na een middag hard werken kwam ze een keer binnen. En hield de deken omhoog die Thor in een onbewaakt ogenblik toch kapot had gekauwd. ‘Dat mag hij niet hè, hier moet je wel tegen optreden!’ Eh ja, dat weet ik en dat doe ik ook maar hij luistert niet. Gelukkig kennen we elkaar al heel lang, we zijn een team en dat komt altijd weer goed. Ik heb echt weleens gedacht, ik kap er mee en dat heb ik ook weleens gezegd. Maar dat heb ik gelukkig niet gedaan. Want na het geploeter was er aan het eind van de middag altijd de wandeling. Dan zat ik op het bankje onder de boom en zag die grote Naz als een pup dollen met de dalmatiërs, zo blij aan het spelen. Teckel Charlie die met wapperende oren over het veld rende. Snuffelen, kuilen graven, in de vijver springen en tussendoor een knuffel bij me komen halen. Wat waren ze toch ook leuk. En al doende leert men. Nu volg ik niet enkel de aanwijzingen van Alice op maar weet en voel ook veel beter wat werkt. De ommekeer kwam toen ik besefte, ik ga het anders aanpakken met Thor. Niet boos worden, niet gespannen proberen om er voor te zorgen dat hij vooral maar geen deken stuk maakt. Hij is Thor, dit doet hij nu eenmaal. Zodra ik binnen kom geef ik hem nu een touw of speeltje om op te kauwen. Ik houd hem verder goed in het oog. Dan maar wat minder ramen gelapt. Als ik zie dat hij op zijn deken gaat kauwen loop ik rustig naar hem toe, zeg duidelijk, nee dat mag niet en geef hem zijn speeltje. En als hij daarop bijt en zijn deken met rust laat krijgt hij een compliment, goed zo Thor. Het gaat stukken beter. Vaak als hij ziet dat ik kijk pakt hij zelf zijn speeltje al met zo’n blik van; ja ik weet hoe het moet hoor. En na een tijdje stopt hij met kauwen en legt zijn kop relaxt op bed. En tegenwoordig kan ik rond het bed van Naz stofzuigen zonder dat ze iets zegt. Ik zie aan haar dat ze het niks vindt en dat mag ook. Ik vind het ook niet fijn als ik gestoord word terwijl ik lekker op de bank lig. Maar je ziet haar denken, vooruit dan maar, als je maar opschiet. Gaat het perfect? Zeker niet. Soms lijkt het wel alsof er onweer in de lucht hangt en zijn ze allemaal onrustig en snel geprikkeld. Een snauw hier, een ruzietje daar. Of ik ben zelf geprikkeld en dat voelen ze ook haarfijn aan. Soms kom ik binnen en is het weer een herrie. Jongens, doe even normaal ik ben alleen maar even naar de w.c geweest. Af en toe word ik echt kriegel van het geblaf en moet ik flink optreden. Oei ze meent het. Maar dan ga ik aan het eind van de dag weg. De hele kamer is schoon, de bedjes zijn gedekt. De dalmatiërs liggen snoet aan snoet, kan het schattiger. We hebben heerlijk gewandeld, iedereen, die dat wil, heeft op een rustig moment een knuffel gehad. De kamer is in diepe rust. Alleen Robbie kijkt naar me en kwispelt blij met zijn staart. Wat was het gezellig hè, tot de volgende keer, kwispelt hij. Dan doe ik voldaan het licht uit en denk stiekem bij mezelf; niet gek toch voor een kattenvrouwtje.

==============================================================================

==============================================================================

RECEPT ASPERGE QUICHE

Ingrediënten: 1 blok tofu naturel, 1 theelepel kala namak, 2 eetlepels edelgistvlokken, zi
2 eetlepels hummus, 1 theelepel gemalen kuruma (geelwortel), 2 eetlepels ongezoete plantaardige melk, 4 witte asperges, 150 gram groene asperges, 100 gram geraspte vegan mozzarella, ijvoorbeeld van Violife, 1 kuipje vegan witte kaasblokjes van SoFine, taartdeeg.

Bereidingswijze: Verwarm de oven voor op 180 graden. Laat het blok tofu goed uitlekken. Scheur het blok tofu in stukken en doe deze in een keukenmachine. Voeg de kala namak, edelgistvlokken, hummus,  Kurkuma en plantaardige melk toe en meng tot een glad mengsel. Maak de witte asperges schoon: haal met een dunschiller het buitenste laagje eraf vanaf het kopje naar beneden en snij het houterige stukje van de onderkant er af. Snij de witte asperges door de lengte doormidden. Snij vervolgens de witte asperges en groene asperges in kleine stukjes en meng ze door het tofu mengsel samen met de geraspte vegan mozzarella en vegan witte kaasblokjes. Bekleed een springvorm met doorsnede van 24 cm. met bakpapier en vervolgens met het taartdeeg. Prik met een vork gaatjes in het taartdeeg en schep het tofu mengsel over het taartdeeg in de springvorm. Vouw eventueel de randen bovenaan naar binnen toe. Bak de quiche ongeveer 50 – 60 minuten in de oven.
Recept afkomstig van wateetjedanwel.nl

==============================================================================

ADOPTEER EEN DIER OF WORDT DONATEUR

Het adoptieplan is in het leven geroepen om Stichting Dierenthuis te ondersteunen in de hoge kosten van de verzorging van onze kwetsbare dieren. Katten besmet met het aidsvirus, de sukkelaars, honden met onder andere hartfalen en oude paarden. Medicatie, dieetvoer, seniorenmuesli voor de paarden, vele operaties en de verzorging kosten veel geld.

U kunt ons daarbij helpen door een dier te adopteren. Enkele keren per jaar krijgt u een bericht met foto over hoe het met uw dier gaat.

Bezoek is welkom op zaterdag om de week. Alleen op afspraak via info@dierenthuis.nl. Bezoektijden zijn van 15.00 tot 17.00 uur. Kinderen zijn welkom vanaf 16 jaar.

**I.V.M. CORONA IS BEZOEK MOMENTEEL HELAAS NIET MOGELIJK**

Het is fijn voor onze dieren om adoptanten te hebben voor wie zij extra speciaal zijn. Niet langer kansarm en ongewenst maar bijzonder.

Kijk hier voor de dieren die ter adoptie staan

Klik hier om donateur te worden of een eenmalige donatie te doen

==============================================================================

==============================================================================

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.