Muis

Zoals veel van onze dieren bracht Muis een groot deel van zijn leven zwervend door. Maar er kwam hulp. Mensen ontfermden zich over hem. Ze gingen met hem naar de dierenarts, lieten hem chippen, castreren en inenten en hij mocht in hun schuur wonen tot er een goed thuis gevonden was. Bij hen in huis wonen was helaas geen optie. De kater die daar al woonde duldde geen enkele concurrentie.
Bovendien bleek Muis onverwacht fel uit de hoek te kunnen komen als handen te dichtbij kwamen. Hij was erg lief, maar van het ene op het andere moment kon hij bijten en krabben. De dierenarts vermoedde dat Muis mishandeld is. Door de venijnige uithalen van Muis, was bij particulieren plaatsen geen optie. Men kende Dierenthuis al en er werd een aanvraag voor Muis gedaan. Hij verhuisde voor de laatste keer. Op den duur wende Muis bij ons aan handen en sindsdien kan iedereen hem probleemloos aaien. Maar er speelde nog iets: Hij bleek, ondanks zijn eerdere castratie, nog in het trotse bezit van een niet ingedaalde bal te zijn. Die zorgde voor een flinke dosis hormonen en Muis vocht er dan ook dapper op los. Voor niemand fijn en al helemaal niet voor Muis. Een eerdere zoektocht naar het verstopte balletje leverde niets op en nu werd gekozen voor het inbrengen van een chip die de hormonen onder controle houdt. Dat werkte. Muis kalmeerde en woont nu heel tevreden, samen met zijn kattenmaatjes, bij Alice en Steven. Eind goed, al goed.

 

Klik hier om Muis te adopteren

Volgende

Noes

Vorige

Mister Big

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.