Sasja

Dierenthuis kwam op mijn pad. Ik vroeg om hulp op een dierenvriendenpagina voor een groepje keeshondjes met kennelsyndroom. Het trieste resultaat van broodfokkers die te oud werden en alles uit de hand lieten lopen ergens bij ons, in Duitsland. Jaren verwaarlozing en inteelt eisten hun tol en de hondjes maakten geen schijn van kans in het lokale asiel.

Saskia antwoordde. “Bel Dierenthuis!” (Dat kon toen nog: tegenwoordig is dat niet meer te doen en gaat bijna alles digitaal…) En Dierenthuis was er voor ze. Voor de hondjes. En voor ons. En elke keer weer want er volgden meer gevallen, zoals lieve Lonny en Dost uit Roemenië die inmiddels voortleven in vele Donateursharten… De Keesjes werden erg gelukkig en vrijpostig. En worden nog altijd goed verzorgd.

Daarom zal ik zolang ik leef

proberen mijn steentje bij te dragen voor Dierenthuis. Ik woon te ver weg om echt grootse dingen te kunnen doen zoals heeel vaak helpen schoonmaken of dieren verzorgen. Of te helpen bouwen, repareren, zeulen en sjouwen…wat ik doe is klein maar fijn: ik beheer het @dierenthuis twitteraccount en doe wat aan inzameling van goederen enzo…En soms geld. Dat is altijd welkom.

Ik hoop in de toekomst nog veel meer tijd en liefde terug te kunnen geven.

Volgende

Saskia

Vorige

Nelli

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.