Sytske

Via een vriendin hoorde ik van het bestaan van Stichting Dierenthuis, ik denk ergens in 2005. De stichting zat toen nog in Wilbertoord. Ik ging er op bezoek en was enorm onder de indruk van de dieren en de mensen. Na het bezoek werd ik meteen donateur, zo’n goed doel kon ik alleen maar steunen.
Ook na de verhuizing naar Aarle-Rixtel ging ik op bezoek. Maar ik bracht ook nieuwe bewoners: gevangen zwerfkatten uit Amsterdam, een kat zonder huis met suikerziekte of ik chauffeerde op verzoek dieren heen en weer tussen Dierenthuis en dierenklinieken in het land.

In 2011 was ik voor mijn eigen bedrijf bezig met een Facebook pagina en toen kwam ik op het idee om voor Dierenthuis ook zo’n pagina op te zetten. Uiteraard vroeg ik eerst toestemming of dat mocht en er werd enthousiast gereageerd. Nu kon ik Dierenthuis niet alleen financieel steunen maar ook met mijn internet-marketing kennis.
Vrijwel meteen na de start van de Facebook pagina kwamen de TV Diva’s Patty, Patricia en Tatjana op bezoek in Aarle-Rixtel. Na de TV uitzending zag ik het aantal fans gigantisch groeien van een paar honderd naar duizenden binnen een paar weken.
Iets waarvan ik dacht dat het een kleine bijdrage kon leveren aan het levenswerk van Alice en Steven bleek opeens een heel medium te worden.

Ondertussen beheer ik al 8 jaar de Dierenthuis Facebook pagina, met bijna 29 duizend fans!
Ik krijg vanuit team Dierenthuis informatie met foto’s en tekst, maar ook via de andere vrijwilligers zodat er altijd, elke dag, een bericht op Facebook staat.
De berichten zijn wisselend, meestal leuk, soms verdrietig als een dier is overleden.
We hebben via de Facebook pagina ook inzamelingsacties gedaan voor bijvoorbeeld dekens voor de honden, knuffels voor de dieren en Gourmet voor de zieke katten. En iedere keer weer was ik enorm verbaasd over de snelheid waarmee het doel gehaald werd. Het is zo mooi om te zien dat zoveel mensen begaan zijn met de dieren!

Helaas heb ik een hele drukke agenda en kan ik niet vaak naar Almere. Maar als ik er weer sta ben ik gelukkig omdat ik op mijn manier bijdraag aan dit paradijs voor de dieren. Er is altijd zorg, aandacht en liefde voor de diertjes. Het liefst zit ik dan tussen de katten en aai me helemaal suf.

De dieren die voor altijd in mijn hart staan. Minoes, mijn adoptiepoes. Ze was afgestaan door haar baasje omdat ze suikerziekte had en 2x per dag insuline moest krijgen. Herplaatsing via het asiel zat er niet in maar ze was welkom. Elke keer als ik in Almere ben, zoek ik haar op en krijgt ze een knuffel. Ze is inmiddels hoogbejaard en allang genezen van haar suikerziekte!
Lieve kleine Anna, het blinde FIV poesje uit Egypte. Ik mocht haar ophalen op Schiphol en oooooo wat kon ze knuffelen. Haar lege oogkassen waren toen helemaal ontstoken en het duurde nog even voordat ze hieraan geholpen kon worden. Helaas was haar tijd op deze wereld te kort maar ik zal haar nooit vergeten.
Ex-boerderijhond Asta. Ze woonde 13 jaar lang op een boerderij. Haar wereld bestond overdag uit buiten zijn aan een touw van 10 meter, ’s nachts los in een koude schuur. Haar enige contact was wanneer ze eten kreeg. Ze had nooit een dierenarts gezien, geen inentingen gehad, niets. De heer des huizes overleed, de mevrouw op leeftijd ging verhuizen want de boerderij was verkocht. Goddank plaatste de schoondochter een oproep voor oude Asta, die werd gelezen door een Dierenthuis donateur. Asta heeft 69 dagen genoten van haar gouden mand in Almere, toen overleed zij. Ze had gelukkig nog een echt huis gekend en vertrok naar de Regenboogbrug omringd door liefde.

Voor deze dieren zet ik me graag met hart & ziel in.

Volgende

Wietze

Vorige

Saskia

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.