Voor altijd beschadigd

Gezamenlijk delen ze een kamer met grote tuin. De hondjes hebben allemaal dezelfde aandoening. Meest voorkomende trauma’s zijn: aangereden, schotwonden en mishandeling. Een enkeling kan na het trauma nog op vier poten verder lopen, maar het merendeel raakt gedeeltelijk verlamd Ze hebben één ding gemeen: een overloopblaas. De blaas wordt niet volledig geleegd tijdens het plassen. Daardoor blijft er zoveel urine achter dat nieuwe urine de blaas letterlijk laat overlopen. Ze zijn dus incontinent. De blaas is daardoor erg gevoelig voor schadelijke bacteriën. Vanwege de overloopblaas staan ze op een speciaal dieet en krijgen ze cranberrypillen.

Elke twee maanden wordt er een echo-onderzoek van de blaas gedaan en een blaaspunctie. De urine wordt bij een ontsteking op kweek gezet en gaat naar een laboratorium voor verder onderzoek. Rolstoelen, tuinpakjes en speciale incontinentiematrassen zijn nodig. Bergen wasgoed, heel veel schoonmaken, want plassen en poepen daar zit geen rem op, trouwens ook niet op hun rolstoeltjes.

De hondjes hebben we hulpbehoevend zien binnenkomen, soms bang, geestelijk beschadigd, in pijn, zo mager, heel ziek, open wonden, met lood in hun lijf, soms zonder hoop. Zo triest.
Maar eenmaal bij Dierenthuis zien we ze gelukkig langzaam opbloeien. Ze worden lichamelijk sterker en ze worden vrolijker. Uiteindelijk ontpoppen ze zich allemaal tot echte boefjes die om het minste geringste een grote mond opzetten en die het terrein van Dierenthuis onveilig maken met het racen in hun rolstoeltjes. Ze zijn gelukkig ondanks hun handicap.

Volgende

Honden buiten (video)

Vorige

Aagje en Alba

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.