Wietze

Wij, mijn ex-vrouw en ik, zijn in 2010 in contact gekomen met Dierenthuis. Zij werkte toen voor een architectuurcentrum in Almere en daar hoorde ze dat het nieuwe pand van Dierenthuis onder architectuur gebouwd moest worden. Ze vroeg zich af waarom Dierenthuis een duur pand moest neerzetten terwijl het asiel in dezelfde straat staat en dat niet onder architectuur gebouwd is. Daarom gemaild naar Dierenthuis in Aarle Rixtel om te vragen waarom. We kregen een bericht terug van Alice met de uitnodiging om een keer komen te kijken bij Dierenthuis. Dus op een vrije zaterdag in de auto gestapt en naar Dierenthuis gereden. Dat was de grootste fout die we toen gemaakt hebben, want bij binnenstappen van het pand werden we besmet met een enorme virus, namelijk het Dierenthuisvirus.
We kwamen binnen en we zagen dat de honden en katten samen door de kamer liepen. Er werd ons koffie en thee aangeboden en Alice vroeg mij “Maak jij veel foto´s en zou jij het bouwen van het nieuwe pand voor ons willen fotograferen, want wij kunnen niet elke week naar Almere rijden”. Dat was mijn eerste opdracht voor Dierenthuis.
Ik ging nog regelmatig naar Aarle Rixtel om op zaterdagen te helpen.
In 2013 kreeg ik last van mijn beide knieën en kwam ik weer eens in de ziektewet terecht. Dat leidde tot problemen op mijn werk. Uiteindelijk ben ik twee jaar later volledig afgekeurd en kon ik mijn tijd helemaal aan Dierenthuis geven. Ik kwam er toen zeven dagen in de week.
Wegens omstandigheden kom ik er nu alleen nog op bezoekdagen en doe ik veel ritten met de auto voor hen. Goederen halen bij instellingen, winkels, en bij mensen thuis, maar ook ga ik met de invalide honden naar Rotterdam als er een rolstoel moet worden aangemeten of als er een stoeltje gerepareerd moet worden. En ik steun Dierenthuis met mijn vijf adoptiehonden.

Vorige

Sytske

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.