Mimi’s keek op de week (13-06-2019)

Dag allemaal,

Zal maar gelijk met de deur uit huis vallen: ik heb mij verstopt in de bush-bush. Slim als ik ben heb ik eerst een tijdje op de binnenplaats alles rondom mij opgenomen. Het is daar een komen en gaan van mens en dier, erg druk. Op een mooie ochtend heb ik de grote sprong gewaagd naar een ander gebiedje.
Dagen hebben ze naar mij gezocht in de brandnetels en distels, haha. Ik hield mij schuil en wilde helemaal niet gevonden worden. Het is hier een oerwoud van wel 2 meter hoog aan groen waar heel veel gespuis rondloopt. Tijdens de zoektocht naar mij, met drie man sterk, hebben ze een egel gevonden die op een nest zat en uiteindelijk hebben ze mij ook gespot. Ik beefde bij het zien van dat grote hoofd in het struikgewas al roepende mijn naam. Gelukkig ken ik haar wel en had ze iets eetbaars bij zich. Ze laten mij nu los, ik heb ze niet echt meer nodig. En toen begon het te regenen, hagel en onweer. Een geheel nieuwe ervaring voor mij, maar ik red mij wel. Vanuit de struiken houd ik alles in het oogie.

Lonneke maakt schoon op haar knieën, ze krijgen zaterdag weer veel volk over de vloer.
Charissa heeft deze week praktijkexamen gedaan bij de invalide honden in kamer 1. Ze is geslaagd!!! Jennifer doet een dansje van blijdschap, zij is hier gelukkig. En Jolanda maakt alles buiten netjes.

Het onkruid bij ons katten is heel fijn om tussen te wonen, maar bij de hondjes is het niks. Alles is dichtgegroeid. Er is geen tuin meer over, hoogstens een paadje. Machines hebben deze week twee tuinen aangepakt. De brandnetels zijn verdwenen en de hondjes kunnen weer buiten spelen.

Deze week hebben we heel veel mensen over de vloer gehad. Veel oud-leerlingen die een dagje kwamen helpen. Ze lieten mij gelukkig allemaal met rust en gingen hard aan het werk voor ons. Zo lief vind ik dat.
Er was ook verdriet. Dikke tranen om hondje Simba. Hij is niet meer bij ons. En er was geluk voor enkele nieuwe poesjes die hier onderdak hebben gekregen.

De mensen die werken in de kliniek zijn ook heel blij. Een groot nieuw apparaat is gekomen, speciaal voor gebitten. Het is elke week raak, zoveel gebitten die gedaan worden. Tanden en kiezen trekken, onze Lanny kan er wat van. Soms loopt ze rood aan van al dat sjorren en trekken. Ze gaat dan snoepen om weer energie te krijgen.
Omdat we zoveel ramen hebben, kunnen we overal naar binnen kijken en hebben we veel daglicht. Fijn is dat, maar soms hebben ze in de kliniek last van al dat daglicht. Oude Hercuul is afgevallen. Hij kreeg een roesje en daarna een echootje. Dat heb ik ook gehad toen ik hier pas woonde. Op de tv kon Lanny niets zien, veel te veel licht. Zij trok een doek over haar hoofd om tv te kijken. Ja, met Lanny kan je niet alleen fijn werken, je kan ook lachen met haar. Ze is heel lief en altijd vrolijk. Afijn oude hond Hercuul is niet fit, hij krijgt nu pilletjes. Het teveel aan licht is binnenkort opgelost. Steven heeft een pergola gebouwd van betonmatten en enkele klimopjes zijn geplant. Mooi, mooi.

En als laatste: vandaag zijn ze van start gegaan met de bouw van de paardenstallen. Natuurlijk kom ik daar op terug, maar voor nu moet ik afsluiten. Ik duik onder want meer regen is op komst.

Liefs,
Mimi

Volgende

Foto's van de bezoekdag 8 juni

Vorige

Samen sporten! (video)

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.