Nieuwsbrief 4 oktober 2019 – DIERENDAG

D I E R E N T A A L

==========================================================================

FOTO’S VAN ONZE VRIJWILLIGERS

Speciaal voor deze Dierendag Nieuwsbrief hebben wij onze vrijwilligers gevraagd naar een persoonlijke foto die voor hen bijzonder is. Het was voor allemaal een hele moeilijke keuze, maar we hebben veel mooie herinneringen aan Dierenthuis en de dieren mogen ontvangen.

==========================================================================

Alice en Steven: “Mimi, zij staat voor alles bij Dierenthuis. Een goede samenwerking, doorgaan als andere opgeven, het vertrouwen, geluk, creatief denken, hoop en heel veel liefde”

==========================================================================

BEDANKT ALLEMAAL

Bijna dagelijks komt de postbode bij ons met verrassingspakketjes. Pakketjes gevuld met lekkers en eten voor de dieren, met speelgoed, dekentjes, schoonmaakspullen etc. etc. Zo heerlijk voor de dieren en voor ons zo leuk om te krijgen en zo spannend om uit te pakken. Veel van die pakketjes zijn anoniem gestuurd. Deze mensen kunnen we dus niet persoonlijk bedanken.

Daarom: Alle gulle gevers, bekend of onbekend: Héél hartelijk bedankt!!

==========================================================================

Ana: “Wandelen”

 

Angelique: “Zomerfoto lekker vrolijk”

 

Anneke: “Monk, de grote knuffelbeer van Dierenthuis. Samen met hond Anton mocht hij mee naar Almere voor het slaan van de eerste paal van de nieuwbouw. Het was een bijzondere dag. Monk heeft die dag genoten in Almere, vooral van de heerlijke modderplassen”

==========================================================================

VOSSENLAMPEN

Dierenthuis wordt omringd door natuur. Dat is natuurlijk een prachtig gezicht maar kent ook zo zijn gevaren. Voor onze kippen liggen die altijd op de loer. Er wonen veel vossen in de omringende bossen. Hele vossenfamilies brengen in de nachtelijke uren een bezoekje aan Dierenthuis. Daar is genoeg te halen voor hen. Het voer trekt ook andere bosdieren aan. Zo hebben we ook marters. Die schijnen ook flink te kunnen moorden. Helaas zijn onze kippen slachtoffer geworden. We hebben er al een aantal verloren. Tja, dat is de natuur maar we doen er natuurlijk alles aan om ze te  beschermen. Zo goed als we dat kunnen. Daarom zijn de kippen verhuisd van hun verblijf achter op het terrein naar de tuin achter de waskamer, voor aan het pand. Daar scharrelen ze rond en pikken her en der lekkere hapjes weg. Toch zijn een paar kippen opnieuw verhuisd. Dat was hun eigen idee. Ze zijn gewoon naar voren gevlogen, naar de grote tuin waar de katten wonen. Gezellig toch. En kattenvoer is ook heel smakelijk. De katten kijken niet op of om van die vreemde, grote vogels. Ze zijn wel wat gewend hoor. Om te voorkomen dat hier de vossen onze kippen aanvallen hebben we lampen opgehangen. De lampen zijn speciaal gemaakt om vossen van het terrein te weren. Ze geven flitsen in verschillende kleuren. Vossen houden daar niet van en blijven hopelijk weg. Tot nu toe hebben we 2 van zulke lampen. Ze zijn nogal prijzig. We hopen op korte termijn meerdere lampen te kunnen aanschaffen. Misschien is er iemand die ons daarbij kan helpen?

 

==========================================================================

Annet

 

Astrid

 

Bettina: “Carmello, mis hem nog steeds!”

==========================================================================

NIEUW !!

Zoals jullie allemaal weten, wonen er ook enkele paarden bij ons. Sinds onze verhuizing naar Almere zijn we al bezig om een schuilplek voor deze dieren te creëren. Dat is begonnen met een weidetent (misschien herinneren jullie je de inzamelingsactie nog) en daarna een schuilhutje. Maar niets was blijvend. Het zakte allemaal weg in de Almeerse klei. Maar sinds kort hebben we een fantastisch onderkomen voor de paarden. Een prachtig stuk beton waarop maar liefst 6 stallen gebouwd zijn. Zo heerlijk dat de oude paarden eindelijk een goede schuilplek hebben.  Dit is mogelijk gemaakt door Stichting Abri voor Dieren.

En dat is nog niet alles…….. dankzij deze stichting hebben we ook een mooie nieuwe tandheelkunde unit kunnen aanschaffen. En dat kwam niets te vroeg, want onze oude apparatuur begaf het definitief een paar dagen voor installatie van de nieuw unit. Stichting Abri voor Dieren: Héél hartelijk bedankt dat jullie deze projecten mogelijk hebben gemaakt!!

 

 

 

 

 

==========================================================================

Charissa

 

Cora: “Ik kon mijn bijzonder ontmoeting en daarbij de meest dierbare serie foto’s, niet terug brengen naar 1 foto….. Dus heb er een compilatie van gemaakt”

 

Corrie: “Eén van mijn eerste foto’s bij Dierenthuis van Nijntje. Ik vind haar maar ook zoveel andere katten waar ik geen foto van heb, geweldig!”

==========================================================================

PAARDEN

Voor de 7 paarden en pony’s bij Dierenthuis is elke dag bijzonder. Ze hebben een grote wei vol met bloemen, veel kamille, en comfortabele stallen. De paarden hebben een eigen stal en de pony’s delen een stal. Die stallen worden gebruikt als de hoefsmid komt, als een dier ziek is, verzorging nodig heeft of als ze zelf beschutting willen zoeken. Sinds kort leven ze samen met de senioren honden, in de tuin van de senioren honden. Daar zijn weer andere struiken en andere grassoorten, lekker die afwisseling. De honden en paarden kennen elkaar dus na een korte begroeting gaat ieder zijn gang. Aan het eind van de middag wacht het echte avontuur. Dan mogen paarden en honden het grote terrein met de vijver op. Ze weten het precies en staan al te wachten. Duurt het te lang dan roepen ze ons. De vrijheid lonkt. Zodra het hek open gaat draven honden en paarden naar buiten. Wapperende manen en vrolijk kwispelende staarten zie je dan. Om blij van te worden. De honden gaan na de wandeling weer terug naar hun eigen kamer. De paarden blijven op het terrein. Daar kunnen ze zich de hele nacht uitleven. In alle vrijheid maar binnen de bescherming van Dierenthuis. Wat een paradijs.

Klik hier voor het filmpje van de paarden

==========================================================================

Eefje: “Wilma, ons adoptie-katje. Liefde op het eerste gezicht!”

 

Jennifer

 

Jolanda F: “….. blijft mijn mooiste”

==========================================================================

KEEK OP DE WEEK

Iedereen die ons volgt weet het: Mimi en Otto praten de volgers regelmatig bij. Van alles wat bij Dierenthuis gebeurt doen zij in geuren en kleuren verslag, vergezeld van veel foto’s en af en toe een filmpje. Ze noemen dit “Keek op de Week”. Wie zijn Mimi en Otto?

Mimi is een gehandicapt poesje. Haar verhaal is begin 2019 uitvoerig verteld en het hele verhaal is nog na te lezen op onze website: Klik hier voor het verhaal van Mimi.

Otto is een gehandicapte hond. In 2015 heeft zijn verhaal uitvoerig op Facebook en onze website gestaan en vanaf 28-07-2019 heeft hij het in een paar delen nog eens verteld zodat iedereen weet wie degene is die verhalen vertelt.

De verhalen van Mimi en Otto zijn te volgen op onze Facebookpagina en de website.

Klik hier voor Mimi’s Keek op de week

Klik hier voor Otto’s Keek op de week

==========================================================================

Jolanda G: “Achter op het bed mijn adoptiekatten Polleke en Mr Big. Zoals ik ze wel vaker aantrof: bijelkaar. Soms samen in 1 bakje, samen op een bankje of samen op bed. Zo lief voor elkaar. Polleke is er niet meer, ik heb Mr Big sindsdien nog niet met een andere kat zo veel samen gezien”

 

Jolanda (en Marnix): “Onze allereerste keer vrijwilligen in Almere. We hadden spullen ingezameld. Toen we de kofferbak openden (de autos werden toen nog op het terrein geparkeerd) sprong Jopie erin om er daarna vandoor te gaan met een fles schoonmaakmiddel”

 

Julia: “Lieve Loesje. Een bijtertje pur sang. Ook bij Dierenthuis heeft ze haar tandjes wel eens in een mens gezet. Maar tegelijkertijd was Loes een heerlijk vrolijk, grappig en ondeugend ding. Helaas heeft Loesje maar een korte tijd van haar leventje bij Dierenthuis mogen genieten. Kleine knapperd, ik mis jou en je streken nog elke dag”

==========================================================================

HET VERHAAL VAN VLEKJE

In één van Mimi’s verhaaltjes heeft ze al kort wat verteld over Vlekje, een nieuwe bewoner bij Dierenthuis. Omdat Mimi het momenteel erg druk heeft met lekker in het zonnetje de boel in de gaten houden, heeft ze mij gevraagd of ik wat meer over Vlekje wil vertellen. En dat doe ik natuurlijk graag voor haar! Het is zeker meer dan een jaar geleden dat ik hem voor het eerst zag; wit met hier en daar wat grijs en overduidelijk een ongecastreerde kater. In het bos waar wij wonen, met heel veel vakantieparken en campings, hebben we de afgelopen 20 jaar al heel wat onbekende vachtjes voorbij zien komen. Het eerste dat we dan doen is kijken op Amivedi of er misschien iemand een huisgenootje mist en we hebben er op die manier al een heel aantal weer thuis kunnen brengen. De anderen bleven (na controle op chip en gezondheid) gezellig bij ons wonen. Maar deze kater leek door niemand gemist te worden en voor we zelf een “gevonden” bericht konden plaatsen was hij al weer verdwenen. Een paar maanden later dook hij weer op; een beetje groezelig, nog steeds ongecastreerd maar wel goed doorvoed en ook nu was hij na een paar dagen weer verdwenen. Omdat “die witte ongecastreerde kater met grijze vlekjes” zo’n lange naam is waren we hem thuis inmiddels Vlekje gaan noemen. Vlekje kwam en Vlekje ging en ondertussen bleven we op Amivedi door zoeken maar hoe groot we het zoekgebied ook maakten en hoe ver we ook terug zochten in de tijd, niemand leek hem te missen. Inmiddels was het winter geworden. Op zich niet zo’n probleem want onze schuur doet al jaren dienst als bed and breakfast voor onverwachte gasten met altijd vers water, eten en een warm plekje. We zagen er van alles naar binnen gaan; onze eigen katten, buurtkatten, egels en zelfs eksters maar geen Vlekje. Dit voorjaar dook hij ineens weer op. Weer een beetje groezelig, nog steeds ongecastreerd en dit keer ook wat vermagerd. Zo kon het niet langer, Vlekje moest een thuis krijgen! Het liefst hadden we hem dat zelf gegeven maar daar dachten onze eigen kater en de buurtkaters heel anders over en omdat Vlekje helemaal geen vechter is kreeg hij heel wat klappen te verduren. Ik vroeg Alice of Vlekje, als we geen (ander) thuis konden vinden misschien naar Dierenthuis mocht komen. Dat mocht, Vlekje was welkom. Er was wel een klein probleempje; Vlekje moest eerst gevangen worden en Vlekje liet zich niet vangen. Gelukkig lukte het wel om snel een foto van hem te maken en prompt was Vlekje weer verdwenen. Dit keer zei mijn gevoel dat er meer aan de hand was en ik plaatste zelf een vermist bericht op Amivedi met de net gemaakte foto. Nog diezelfde avond kreeg ik een bericht terug; Vlekje zat waarschijnlijk in het asiel. De volgende dag fietste ik meteen naar het asiel en daar zat Vlekje, nauwelijks herkenbaar met heel veel extra vlekjes maar het was hem echt. Vlekje was een stuk verderop via het kattenluik een huis binnen gekomen van mensen die op vakantie waren en had het daar erg gezellig met de huiskat die niet op vakantie was gegaan. Toen de buren deze thuisblijver ’s avonds eten kwamen geven troffen ze een grote puinhoop en een hele bange Vlekje aan die zo schrok dat hij via de open haard in de schoorsteen verdween. Met heel veel moeite en hulp van de dierenambulance kon Vlekje uit de schoorsteen gehaald worden en zo belandde hij, onder het roet, in het asiel waar hij omgedoopt werd tot “de schoorsteenkat”. Vlekje bleek ongechipt te zijn en ik vroeg of ik hem, na de wettelijke termijn van 14 dagen, naar Dierenthuis mocht brengen. Dat was prima en dus haalden Wietze en ik hem dinsdag 28 mei jl. bij dierenasiel De Ark op om meteen door te rijden naar Dierenthuis. De rit naar Almere verliep zonder problemen; Vlekje lag met zijn pootjes onder zich gevouwen rustig om zich heen te kijken. Aangekomen bij Dierenthuis viel iedereen meteen als een blok voor zijn lieve koppie, inclusief dierenarts Lanny. Lanny heeft hem dezelfde dag gechipt, gecastreerd en uitvoerig onderzocht (onder andere uitgebreid bloedonderzoek, fiv- en FeLV test) en Vlekje is 100% gezond verklaard! Daarna was het tijd voor het “cosmetische” gedeelte van de behandeling; er is een beetje tandsteen weggehaald, hier en daar een nageltje geknipt en omdat hij toch lekker sliep heeft Lanny hem ook nog een wasbeurt gegeven en helemaal gekamt.

Vlekje is inmiddels helemaal bijgekomen van alle avonturen. Hij woont nu nog tijdelijk in een aparte kamer om samen met andere nieuwkomers rustig te wennen maar over een paar dagen mag hij naar buiten. Dan kan hij alle hoeken en gaten van zijn nieuwe verblijf gaan verkennen en vriendjes maken. Dankzij de hulp van de Dierenambulance, Amivedi, Dierenasiel de Ark en Alice en Steven van Dierenthuis is Vlekje eindelijk thuis!

Lonneke, vrijwilliger bij Dierenthuis

==========================================================================

Katinka: “Lola, omdat zij er dankzij Dierenthuis nog is, èn omdat dankzij Lola Dierenthuis op mijn pad is gekomen”

 

Liesbeth: “Met Dizzy, het hondje wat zij bij Dierenthuis heeft gebracht en een aantal andere honden!”

 

Marnix (en Jolanda): “Piraat, onze allereerste adoptiekat. Nog in Aarle-Rixtel. We moesten heel wat moeite doen hem op de foto te krijgen want al die drukte vond hij maar niks. Hij was het begin van onze liefde voor Dierenthuis”

==========================================================================

VEGETARISCH RECEPT: SHAKSHUKA

Een warm gerecht bestaande uit een dikke, gekruide, tomaten/groentesaus. met daarin(!) gepocheerde eieren, waar je ‘boerenbrood’ bij eet. Het woord komt uit het Arabisch en betekent zoiets als ‘mix van vanalles’. Het is een veel gegeten ontbijt- (jawel) of lunch- (beter voor de noordwest Europese magen) gerecht uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Zelfs als (onderdeel van) avondeten misstaat het niet…. Wil je het helemaal vegan dan kun je de eieren weglaten en vervangen door bijvoorbeeld Limabonen voor extra proteïne.

Ingrediënten voor 4 personen:
2 middelgrote uien in dunne halve ringen gesneden
4 grote (rijpe) vleestomaten in blokjes gesneden
1 flinke courgette (niet schillen, da’s beter voor de kleur) in blokjes gesneden
1 middelgrote gele paprika in kleine blokjes gesneden
1 niet te dikke prei (groen ook gebruiken) in dunne ringen gesneden
2 eetlepels milde olijfolie of een andere plantaardige olie
2à3 tenen knoflook, heel fijn gehakt of uit de pers
1 eetlepel zg. Ras el Hanout (zg. ‘Kruidenmix van het Huis’) poeder.
Er zit o.a. komijn, gember, kurkuma, kaneel, koriander en chilipeper in en is te koop bij o.a. Jumbo, AH, Plusmarkt.
Zout (en eventueel vers gemalen zwarte peper) naar smaak
Per persoon 1 groot biologisch ei.
Fijn geknipt bieslook of in heel fijne ringetjes gesneden groen van lente-ui en/of klein gehakte zwarte olijven (om vlak voor opdienen over het gerecht te strooien).
Gesneden grof volkorenbrood.

Bereiden: Verwarm de olie in een wok of grote hapjespan (er moet wel een deksel op passen) en fruit daarin de uien met de knoflook licht aan. Na een minuut of 3 à 4 de gesneden paprika en courgette toevoegen en goed doormengen. Na nog een paar minuten de tomaten en de prei toevoegen. Wederom goed door elkaar mengen en wanneer het mengsel aan de kook is een paar minuten flink doorkoken zodat de groenten hun vocht afgeven. Daarna de Ras el Hanout erbij, voorzichtig mengen en het vuur helemaal laag zetten. Nu 12 à 15 minuten heel zachtjes laten pruttelen. Mocht het mengsel te droog worden dan iets water toevoegen. Even proeven en voelen of de groenten goed zacht zijn. Naar smaak zout (eventueel peper) toevoegen.
Dan (gaat het beste met een juslepel) 4 kuiltjes in de saus maken en in elk kuiltje voorzichtig een ei breken. Deksel op de pan en met de hittebron op dezelfde lage stand in 4 à 5 minuten de eieren laten garen. De bedoeling is dat de eiwitten dan gestold zijn maar de dooiers nog -min of meer- vloeibaar. Al naar gelang hoe u het wilt. Voor geheel gare eieren de pan nog 1 of 2 minuten langer op het vuur laten staan.
Bieslook/lente-ui en/of olijfstukjes erover strooien en serveren. (Een grote lepel erbij zodat iedereen een mooi ei op het bordje krijgt.) Gesneden ‘boerenbrood’ en bier of een lichte rode wijn (of troebel bio appelsap voor kinderen of mensen die liever geen alcohol drinken) erbij en een frisse groene (ijsberg) sla met een simpele vinaigrette maken het helemaal af.

==========================================================================

Monique en Rob: “Geen bijzondere foto om te zien, maar voor ons heel bijzonder. Dit is Harrie, een zwerfkater die bij ons thuis is komen aanlopen. Hij bleek besmet met FIV en we hebben hem daarom naar Dierenthuis gebracht. Wij zijn toen ter plekke vrijwilliger geworden. Dankzij Harrie is Dierenthuis in ons leven gekomen en neemt daar nu een belangrijke plek in”

 

Sasja: “Op de foto staan twee honden opstaan ik naar Almere heb mogen brengen. Dat Charlie Brown een blij ei is wist ik al, maar Dost zag er zo gelukkig en speels uit dat ik deze foto altijd heb gekoesterd. Dost is niet meer, maar dat hij nog gelukkig kon worden na alles wat hij had meegemaakt bewijst hoe geweldig dierenthuis is!”

 

Saskia: “Dit is voor mij een van mijn bijzonderste foto’s. Dit was de allereerste keer dat Moussie echt toenadering zocht tot een mens. Hierna beet ze me heel zachtjes in mijn neus. Ik vind deze foto staan voor alle angstige dieren die bij Dierenthuis hun plekje, en weer vertrouwen in de mens, hebben gevonden”

==========================================================================

ADOPTEER EEN DIER

Het adoptieplan is in het leven geroepen om Stichting Dierenthuis te ondersteunen in de hoge kosten van de verzorging van onze kwetsbare dieren. Katten besmet met het aids- of leucosevirus, de sukkelaars, honden met o.a. hartfalen en oude paarden. Medicatie, dieetvoer, seniorenmuesli voor de paarden, vele operaties en de verzorging kosten veel geld.

U kunt ons daarbij helpen door een dier te adopteren. Enkele keren per jaar krijgt u een bericht met foto over hoe het met uw dier gaat.

Bezoek is welkom op zaterdag om de week. Alleen op afspraak. U kunt zich aanmelden via deze link. Bezoektijden zijn van 15.00 tot 17.00 uur. Kinderen zijn welkom vanaf 16 jaar.

Het is fijn voor onze dieren om adoptanten te hebben voor wie zij extra speciaal zijn. Niet langer kansarm en ongewenst maar bijzonder.

Kijk hier voor de dieren die ter adoptie staan

==========================================================================

Sytske: “met Anna”

 

Tine

 

Wietze: “Ik heb Moustique toen via de binnenplaats naar de O.K. gebracht aan de riem, foto is gemaakt toen hij uit de narcose kwam”

==========================================================================

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.