Vrijwilligster Annet vertelt

Na een middag soppen, dweilen en ramen lappen ziet de hondenkamer van de ‘zware jongens’ er weer prachtig uit. De bedjes zijn fris en netjes gedekt, voor zolang als het duurt.
Alle honden hebben gegeten en nu is het tijd voor een van de hoogtepunten van de dag; de wandeling. Elke hondenkamer heeft een grote tuin zodat de honden altijd naar buiten kunnen maar nu gaat de poort open naar het grote terrein met de vijver. Het is heerlijk buiten. We wandelen door het gras naar het bankje onder de bomen. Hier ga ik graag even zitten. Nadat ze lekker gerend hebben komen de honden gezellig bij me. Shanti springt nog altijd het liefst ergens bovenop. Hup, zo de stoel op. Of op schoot ( maar dat mag eigenlijk niet). Driepoot Pooky, een voormalige zwerver uit Roemenië, is door zijn verleden erg terug houdend naar mensen toe maar hij gaat altijd mee en blijft ook in je buurt. Het is mooi om te zien dat een hond met zo’n verleden zich thuis voelt in de groep en het ook fijn vindt mee te gaan en op zijn manier contact te maken. Dat geeft je echt een goed gevoel, daar doe je het allemaal voor. Kleine Charlie Brown is helemaal niet terughoudend. Hij holt met een speel touw in zijn bek rond en springt daarna tegen je op voor een knuffel. Brutus die elke nacht het terrein bewaakt, samen met Naz, ligt lekker relaxt in het gras. De grote dame Naz heeft nog energie genoeg. Ze rolt als een jonge pup door het gras, haar grote poten alle kanten op. Daarna daagt ze dalmatiërs Boet en Yuba uit voor een stoeipartijtje. Dit is echt genieten, voor honden en mensen.
Volgende

Mijn naam is Scruffie.

Vorige

Cor en Liesbeth, bedankt!!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.