Welkom Jesse en Joppe

De opvangster vertelt; Een jaar of 6 geleden werden er in Roemenië twee achtergelaten jonge hondenzusjes gevonden. Na 3 jaar in een Roemeens asiel, werd één van de zusjes in Nederland geadopteerd. Met het achtergebleven zusje ging het daarna heel slecht, ze hongerde zichzelf uit. Een aantal maanden later, door de inzet van Stichting Friends4Straydogs, was ook het achtergebleven zusje welkom bij de Nederlandse adoptant en werden ze dus weer herenigd. Ondanks dat het wat schuwe, verlegen meisjes met een rugzakje zijn en ze bijvoorbeeld niet gewend zijn aan een lijn te lopen, was hun baasje stapelgek met ze. Eind goed al goed zou je denken. Totdat kort geleden ineens hun baasje overleden in huis werd aangetroffen. De zusjes werden meegenomen door de dierenambulance en naar een asiel in Nederland gebracht. Friends4straydogs zette opnieuw alles op alles om voor deze zusjes samen een goede nieuwe plek te vinden. Tijdens hun zoektocht liepen de zusjes niet alleen mijn leven, maar ook mijn hart binnen. Ik besloot dat ik de zusjes wilde helpen door ze op te vangen. Ik had de ervaring en de ruimte. Tenminste dat dachten we. Vanuit het asiel werden ze gebracht en het was liefde op het eerste gezicht met dit bijzondere stel. Toch bleek al op de eerste dag dat er ondanks alle zorgvuldigheid, ervaring en ogenschijnlijk perfecte opvangplek een situatie ontstond die acuut onhoudbaar was. Wat een verdriet en wat gunde ik deze zusjes een plek die wel perfect zou zijn en dan het liefst waar ze voor altijd konden blijven. Ik kon op dat moment niet anders dan ze naar een pension brengen en ze beloven dat ik er alles aan zou doen om ze een thuis te geven. Ook Dierenthuis heeft, al vele jaren, een bijzondere plek in mijn hart veroverd en ik wist dat er geen betere plek voor ze zou zijn. Ik moest het gewoon vragen….. en het antwoord was JA! Na maar een paar dagen in het pension, waar er ontzettend goed voor ze is gezorgd, mochten ze op weg naar hun nieuwe thuis. Hier mogen ze voor altijd blijven. Een week later zocht ik ze op in Almere. Wat was het fantastisch om te zien dat Meisje Jesse gelijk de bezoekers begroette en over het grote terrein liep alsof ze er al jaren woont. Wat is zij overduidelijk helemaal op haar plek! Zusje Joppe heeft wat meer tijd nodig na alles wat er is gebeurd. Ze was wat timide en nog onder de indruk. Ik heb al gehoord dat ook zij, vlak na mijn bezoek, een omslag heeft gemaakt en inmiddels op het grote veld te vinden is. Ook al kon ik ze niet helpen zoals ik had gewild, voor de zusjes had het eigenlijk niet beter kunnen aflopen. Ik heb de zusjes wat zakgeld meegegeven, ga ze beide adopteren op afstand en natuurlijk zoek ik ze nog eens op om te zien hoe het met ze gaat.

Volgende

Bourand en Dream

Vorige

De zondagmorgen wandeling in beeld (video)

Reacties zijn gesloten.